Op 15 juli 2026 brachten Flehmann en OTO MAYUMI 私の薔薇には棘がない (Watashi no Bara ni wa Toge ga Nai, ‘Mijn roos heeft geen doornen’) uit. Flehmann componeerde het nummer. Mayumi schreef de tekst en zong het. Twee artiesten wier werk al via J-POP streaming was verschenen, deelden nu dezelfde release.
Ik was blij voor hen allebei. Toen vertelde Mayumi me iets wat ik niet wist.
Eigenlijk heb ik hem via jouw X-account ontdekt!
Die zin veranderde voor mij de betekenis van het nummer.
Ik had OTO MAYUMI geïnterviewd nadat ik een Italiaans-Japanse singer-songwriter had ontdekt die in Rome woont en ervoor koos haar muziek rond J-Rock op te bouwen. Later interviewde ik Flehmann, een Japanse componist en trackmaker wiens elektronische werk zich beweegt tussen instrumentals, vrij te gebruiken BGM en samenwerkingen met vocalisten.
Het waren afzonderlijke verhalen. Althans, zo begreep ik ze.
Ergens tussen een interview, een playlist en de posts die via J-POP streaming werden gedeeld, ontdekte Mayumi Flehmann. Ze luisterde. Ze leerden elkaar kennen. Uiteindelijk componeerde hij een nummer waarvoor zij de tekst zou schrijven en dat zij zou zingen.
J-POP streaming heeft de samenwerking niet geregeld. Er was geen introductie, opdracht of zorgvuldig ontworpen netwerkmoment. Ik deelde het werk van een artiest omdat ik vond dat het aandacht verdiende. De juiste persoon bleek te luisteren.
Het deel van muziekmedia dat cijfers niet kunnen zien
Een playlist is makkelijk te meten aan volgers, een artikel aan pageviews en een post aan reacties. Geen van die cijfers zou hebben laten zien wat hier gebeurde.
De ene artiest had de andere gevonden.
De meeste ontdekkingen leiden tot een toegevoegd nummer, een nieuwe follow of een naam die ergens in het geheugen blijft hangen. Deze ging verder, totdat twee mensen samen iets maakten. Het resultaat duurt twee minuten en dertien seconden. Het heeft een titel, tekst, een stem en een releasedatum.
Dat betekent voor mij meer dan een groot maar anoniem bereik claimen.
Algoritmes brengen artiesten elke dag bij luisteraars onder de aandacht. Ze zijn gebouwd om nabijheid te herkennen: mensen die dit leuk vonden, vinden dat misschien ook leuk. Een onafhankelijk muziekmedium kan een minder voorspelbare route volgen. De keuzes komen voort uit luisteren, nieuwsgierigheid en de beslissing om één specifieke artiest onder de aandacht te brengen van mensen die die artiest anders misschien nooit zouden tegenkomen.
Soms bereikt die keuze een andere muzikant.
De bijdrage van J-POP streaming blijft klein. Flehmann en Mayumi zagen wat ze samen konden maken. Ze ontwikkelden het nummer en deden het werk. Hun namen horen erop.
Mijn rol kwam eerder. Ik merkte het op. Ik luisterde. Ik deelde.
Zonder Mayumi’s bericht had ik misschien nooit geweten dat het ergens toe had geleid.
Twee maanden later
15 september is geen groot jubileum. Watashi no Bara ni wa Toge ga Nai is pas twee maanden oud. Die korte afstand is genoeg om terug te kijken op de weg ernaartoe zonder te doen alsof we weten welke plaats het nummer uiteindelijk in de carrière van beide artiesten zal innemen.
Het moment valt ook samen met een periode waarin J-POP streaming opnieuw bepaalt wat voor soort medium het wil zijn.
Het antwoord kan niet nóg een feed zijn die iedere aankondiging uit de Japanse muziek overneemt. Het kan niet afhankelijk zijn van bekende namen die alle aandacht dragen. OTO MAYUMI en Flehmann komen uit verschillende landen, scènes en muzikale omgevingen, maar beiden verdienden dezelfde serieuze benadering als gevestigde artiesten.
Hun samenwerking geeft die redactionele positie een praktische betekenis. Aandacht besteden aan onafhankelijke muziek is geen liefdadigheid aan de rand van de ‘echte’ industrie. Het stelt artiesten en luisteraars in staat werk te vinden dat gevestigde kanalen misschien nooit voor hen zouden plaatsen.
Meestal zal ik nooit weten wat er na een artikel, interview of playlistselectie gebeurt. Iemand luistert onderweg naar huis. Iemand onthoudt een naam. Iemand stuurt een link naar een vriend. Het spoor verdwijnt.
Deze keer vertelde Mayumi me waar het heen was gegaan.
Toen ik Flehmanns muziek voor het eerst deelde, deed ik het gewone werk van J-POP streaming: luisteren, kiezen en iets doorgeven.
Mayumi luisterde ook.