Dit interview verscheen oorspronkelijk op 26 mei 2024. Het is voor de duidelijkheid geredigeerd en opnieuw opgebouwd in het redactionele format dat J-POP streaming in 2026 invoerde. Verwijzingen naar toekomstige projecten blijven in hun oorspronkelijke context van 2024.
Flehmann bouwt nummers vanuit klank: een akkoord dat op elke tel verandert, een vogel die hij in een park opnam, een ritmepatroon waarvan hij weet dat hij het vaak herhaalt. Woorden en beelden kunnen wachten. Eerst heeft hij iets nodig dat hij kan horen.
Die aanpak bracht hem van instrumentale elektronische muziek naar samenwerkingen met zangers, VTubers en VSingers. Ze vormde ook “Save my love”, uitgebracht op 1 mei 2024: een discohouse-track waarin Sheena's gesynthetiseerde stem tussen Engels en Japans beweegt. J-POP streaming had het nummer al geselecteerd voor de playlist van 2024 toen dit interview plaatsvond.
Flehmann noemt zichzelf geen professioneel muzikant. Hij heeft een andere baan, componeerde jarenlang niet en keerde tijdens de COVID-19-pandemie terug omdat muziek iets was dat hij thuis kon maken. Dat onderscheid vindt hij belangrijk. Het werk zelf ook.
Een tweedehands synthesizer en het idee gehoord te worden
Je verhaal begint met een tweedehands synthesizer. Wat deed je ermee?
Ik kreeg mijn eerste gebruikte synthesizer op de middelbare school. In het begin speelde ik met de klanken en kocht ik bladmuziek van populaire J-POP-nummers om die op piano te spelen. Daarna begon ik de ingebouwde sequencer van de synthesizer te gebruiken om eigen stukken te maken. Ze waren verschrikkelijk — nauwelijks liedjes te noemen — maar toen begon ik ervan te dromen dat ik ooit mijn eigen muziek met de wereld zou delen.
Welke platen hielpen die nieuwsgierigheid om te zetten in een muzikale taal?
Als tiener werd ik sterk beïnvloed door elektronische muziek: techno, house en electronica. Ik luisterde naar Derrick May en Ken Ishii, drum-and-bassartiesten als 4hero en Goldie, en artiesten als Matthew Herbert en Mouse on Mars.
Ik hield vooral van French touch en filter house. Daft Punk en Cassius konden elektronische muziek popachtig en direct laten klinken. Ik luisterde ook naar de grote J-POP-artiesten van die tijd. Beide kanten zitten nog steeds in mijn muziek, vooral in de melodieën, songstructuren en beats.
Heb je ooit besloten dat muziek je beroep moest worden?
Nee. Ik heb een andere baan als hoofdberoep, dus ik ben geen professionele muziekartiest. Ik vind het gewoon heel leuk om muziek te maken.
Sinds mijn studententijd componeerde en bracht ik tracks uit via onafhankelijke labels in Japan, maar nadat ik begon te werken stopte ik daar lange tijd mee. In juli 2020 begon ik opnieuw als Flehmann. De pandemie beperkte waar we naartoe konden, en componeren kon ik thuis doen. Dat bracht me terug.
Beginnen bij de klank zelf
Als je een nieuw project opent, wat is er meestal als eerste?
Een kernidee voor een klank. Ik kan me afvragen wat er gebeurt als de akkoordbegeleiding op elke tel verandert. Ik kan een track bouwen rond een goede opname van vogelgezang die ik in een park heb gemaakt. Ik begin zelden met een concept in woorden of beelden. Meestal komt eerst een bepaalde klank, timbre of beatpatroon, en van daaruit bouw ik het nummer.
Elektronische muziek verandert snel. Hoe voorkom je dat je elk nieuw genre achterna zit en houd je je productie toch actueel?
Muziek in Japan en elders mengt tegenwoordig zoveel genres. Ze splitsen zich op in kleinere categorieën, combineren opnieuw en leveren nog meer categorieën op. Elke trend volgen is moeilijk.
Ik concentreer me daarom op een geluidskwaliteit die niet gedateerd klinkt. Ik let op het laag, het gebruik van reverb en delay en de balans van de vocalmix. Als die basis klopt, kan ik werken in de genres waar ik van houd en structuren gebruiken die voor mij natuurlijk aanvoelen.
Wat maakt een track herkenbaar van jou als het genre verandert?
Ik draag niet één vaste boodschap van nummer naar nummer. Ik wil dat iemand een track hoort en denkt: “Dat klinkt als Flehmann.” Ik probeer bepaalde melodische frases en ritmepatronen te bewaren, ook wanneer ik van genre wissel.
Het is een beetje gênant om je eigen eigenaardigheden te bestuderen, maar ook interessant. Ze zijn als stopwoorden of vreemde krabbels die je ongemerkt op een notitieblok tekent. In muziek heb ik dezelfde gewoontes: melodieën die mijn vingers vanzelf vinden en bepaalde manieren om beats te arrangeren. Ik probeer ze te begrijpen en een deel ervan in elk nummer te laten zitten.
“Save my love”: twee talen, één stem
“Save my love” mengt Engels en Japans rond Sheena's gesynthetiseerde stem. Wat maakte dat mogelijk?
Ik ben vereerd dat J-POP streaming “Save my love” voor de playlist van 2024 heeft geselecteerd. Dank je wel.
Het nummer heeft zang, maar ik werkte niet met een menselijke zangeres. Ik gebruikte Synthesizer V om Sheena's stem te maken. De technologie kan zeer goed met zowel Engels als Japans overweg, en ik wilde dat de overgang tussen de twee talen naadloos zou klinken.
De productie is helder, maar het verhaal niet. Wat wilde je dat luisteraars erin vonden?
De tekst vertelt een wat melancholisch verhaal over afscheid, in plaats van een gelukkig liefdesverhaal. Ik hoop dat luisteraars genieten van het grenzeloze gevoel dat de Engelse en Japanse teksten creëren, samen met de popgevoeligheid van French touch en disco house waar ik van houd.
De hoes is gemaakt door illustrator Naoyoshi. De emotie past bij het verhaal van de tekst, dus ik zou graag willen dat mensen muziek en artwork samen ervaren.
Leren schrijven voor andere stemmen
Je brengt nu veel vocale tracks uit, terwijl Flehmann begon met instrumentals. Wat veranderde er?
Werken met vocalisten is een van de moeilijkste en leukste onderdelen van dit project geweest. Voordat ik als Flehmann muziek begon uit te brengen, had ik nooit vocale muziek gemaakt. Samenwerken met een zanger was een vage ambitie — iets dat ik ooit hoopte te proberen.
Ik bracht eerst instrumentals uit. Toen meer mensen ze ontdekten, openden sociale media mogelijkheden om met vocalisten te werken. Meer recent heb ik ook met VTubers en VSingers gewerkt. Elke samenwerking was inspirerend, omdat de stem van iemand anders verandert wat de muziek kan worden.
De visuele kant groeide op dezelfde manier. Ik begon met illustratoren te werken aan covers en muziekvideo's, in plaats van het beeld te behandelen als iets dat pas aan het eind wordt toegevoegd.
Sommige tracks kwamen ook terecht in officiële playlists van Spotify, Apple Music en YouTube Music. Het zien circuleren van de muziek in die selecties moedigde me aan om door te gaan met produceren, maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik veel moet leren. Ik leg mezelf niet veel druk op en zie mezelf niet als een succesvolle artiest. Ik wil regelmatig muziek blijven uitbrengen omdat ik het graag maak.
Wat daarna kwam
De samenwerking die Flehmann voorbereidde toen dit interview plaatsvond, verscheen op 10 juli 2024 als “Natsu-iro Outsider”, met zangeres Megumi Ebina.
Toen we in mei 2024 spraken, wat begon er al vorm te krijgen?
Ik bereidde voor juli een samenwerking voor met zangeres Megumi Ebina. Die bracht garage-elementen in mijn werk, iets wat ik tot dan toe nog weinig had verkend. Haar heldere stem over een snelle beat gaf de track een energie die ik graag aan mensen wilde laten horen.
Ik was van plan te blijven werken met vocalisten, VTubers en VSingers. Kansen kunnen moeilijk te vinden zijn, maar ik zou ook graag samenwerken met zangers en artiesten buiten Japan. Mijn muziek, inclusief de samenwerkingen, is beschikbaar voor royaltyvrij commercieel gebruik en ik ben van plan dat initiatief voort te zetten.
Het grootste deel van de productie doe ik nog steeds zelf, en software-instrumenten zijn overtuigend genoeg geworden om deuren te openen die vroeger gesloten leken. Ooit zou ik rock of bandachtige pop willen proberen.
Als je een avond met één muzikant kon praten, wie zou je kiezen?
Matthew Herbert. Ik heb Bodily Functions ontelbaar vaak beluisterd. Het album bevat sociale en donkerdere ideeën zonder belerend te worden. Het is pakkend, mooi, eigenzinnig en speels. Ik zou hem willen vragen waar die muzikale ideeën beginnen.
En als je eigen ideeën niet meer komen?
Dan speel ik games. Een pauze verfrist meestal mijn hoofd, en vaak komt er daarna een idee.
Of misschien wil ik gewoon een excuus om te gamen.