Recording Industry Association of Japan verilerine göre, 1986'da Japonya'da 45,12 milyon adet 12 santimetrelik CD ve 42,751 milyon LP üretildi. CD üretimi ilk kez LP üretimini geçti. Vinil önemini koruyor, kasetler hâlâ yaygın kullanılıyor ve 7 inçlik single'lar pop pazarının büyük bölümünü sürüklemeye devam ediyordu; ancak dengeler değişiyordu.
Bazı albümler bu dönüşümü görünür hâle getirdi. 渡辺美里 (Misato Watanabe) 19 yaşında çift albüm yayımladı. 安全地帯 (Anzen Chitai), 36 parçayı üç LP'ye ya da iki CD'ye sığdırdı. 吉田美奈子 (Minako Yoshida) bir CD'yi kendi imkânlarıyla finanse etti ve 3.000 kopya sattı. Yeni kayıt araçları stüdyolardaki çalışma biçimini de değiştirdi; bazen onları kullanmak zorunda kalan müzisyenlerin ciddi direncinden sonra.
Ancak 1986 yalnızca format değişimiyle açıklanamaz. 松田聖子 (Seiko Matsuda) Album Grand Prix'yi kazandı. BOØWY sekiz ay arayla iki önemli albüm yayımladı. Japon metalinin yurtdışı açılımı sürdü, erken dönem Japon rap'i albüm formatına girdi, Dragon Quest'in orkestral müziği oyun konsolunun dışına çıktı ve 吉村弘 (Hiroshi Yoshimura), uluslararası itibarı onlarca yıl sonra büyüyecek bir ambient albüm yayımladı.
Aşağıdaki 50 albüm dört nedenle seçildi: 1986'daki etkileri, temsil ettikleri sanatsal ya da endüstriyel değişim, sonraki etkileri veya yıllık satış listelerinde yeterince görünmeyen bir sahne için taşıdıkları önem. Bu, kronolojik sırayla sunulan editoryal bir seçkidir; bir sıralama değildir.
Ocak-Mart
1. VOW WOW — III
Tony Platt'in prodüktörlüğünü yaptığı VOW WOW'un üçüncü albümü, Japonya dışında ciddi bir kariyer kurma girişiminin parçasıydı. Grup 1986'nın ilerleyen aylarında Birleşik Krallık'a taşındı ve birkaç yıl çalışmalarını oradan yürüttü. III, Japon heavy metalinin uluslararası genişlemeyi prodüksiyon, yönetim ve turne kararlarıyla desteklenen somut bir proje olarak ele almaya başladığı anı kayda geçirir.
2. 矢野顕子 (Akiko Yano) — 峠のわが家 (Tōge no Wagaya)
Bu, Akiko Yano'nun MIDI için hazırladığı ilk özgün albümdü ve 坂本龍一 (Ryuichi Sakamoto) ile ortak prodüksiyondu. Sony'nin retrospektif yazısı albümü techno-pop döneminden sonra jazz yönüne bir dönüş olarak tanımlar. Bu nedenle Tōge no Wagaya 1986'yı anlamak için özellikle yararlıdır: elektronik prodüksiyon yaygınlaşıyordu ama Yano bunu baskın pop modelini izlemek yerine daha serbest bir müzikal dil içinde kullanıyordu.
3. ローザ・ルクセンブルグ (Rosa Luxemburg) — ぷりぷり (Puri Puri)
Rosa Luxemburg yalnızca yaklaşık bir buçuk yıl aktif kaldı, ancak ilk albümü Japon rock'ında kalıcı bir referansa dönüştü. Kyoto çıkışlı grup, alışılmadık ritimleri, gündelik dili ve eski Japon müziğinden unsurları birleştirirken dönemin büyük salonlara yönelen gruplarına benzemiyordu. Dağıldıktan sonra etkisi どんと (Donto) ve BO GUMBOS üzerinden sürdü.
4. PINK — 光の子 (Hikari no Ko)
PINK'in ikinci albümü, new wave, funk ve ayrıntılı stüdyo prodüksiyonu arasında çalışan altı kişilik bir gruptan geldi. 1986 tarihli röportajlar, üyelerin kendi kimliklerini oluşturmak ve yabancı gruplarla sürekli karşılaştırılmaktan kurtulmak istediklerini açıkça gösterir. Hikari no Ko, yılın en görünür pop ve rock başarılarının dışında gelişen iddialı stüdyo kültürünü temsil eder.
5. BOØWY — JUST A HERO
JUST A HERO, BOØWY'yi hızlı yükselişten kitlesel başarıya taşıyacak müzikal kimliği yerleştirdi. Grup aynı yıl daha sonra ilk Nippon Budokan konserini verdi. Albümün sonraki Japon rock anketleri ve eleştirmen listelerindeki yeri de onu BOØWY fenomeninin büyüklüğünden ayırır: grubun temel sanatsal ifadesi olarak en sık öne çıkarılan albüm budur.
6. THE SQUARE — S・P・O・R・T・S
Japon fusion'ı 1980'lerde geniş bir dinleyici kitlesine sahipti ve S・P・O・R・T・S bu sahnenin en kalıcı bestelerinden birini içerir. 和泉宏隆 (Hirotaka Izumi) tarafından yazılan “TAKARAJIMA”, ilk kez burada stüdyo versiyonuyla yayımlandı ve THE SQUARE repertuvarının standardı olarak kaldı. Albüm, fazlasıyla sık idol'lar ve rock grupları üzerinden anlatılan bir yılda enstrümantal müziğe hak ettiği yeri verir.
7. おニャン子クラブ (Onyanko Club) — 夢カタログ (Yume Catalogue)
Yume Catalogue, Onyanko Club televizyon ile idol pop arasındaki ilişkiyi yeniden şekillendirirken bir numaraya yükseldi. 夕やけニャンニャン (Yūyake Nyan Nyan) programındaki düzenli görünürlük, değişen üyeler ve çok sayıdaki solo ve alt grup yayını, müzik etrafında sürekli genişleyen seri bir format yarattı. Bu sistem 1986 Japon popüler kültürünün başlıca olgularından biriydi.
8. 岡田有希子 (Yukiko Okada) — ヴィーナス誕生 (Venus Tanjō)
Yukiko Okada'nın dördüncü ve son stüdyo albümü olağanüstü güçlü bir yazar ve besteci kadrosuyla hazırlandı. EPO, Ryuichi Sakamoto, 大貫妙子 (Taeko Onuki) ve かしぶち哲郎 (Tetsuro Kashibuchi) projeye katkıda bulundu. Venus Tanjō, Okada'nın yorumcu olarak gelişimini belgeliyor ve yayımdan sonra yaşanan trajedinin bu çalışmanın önüne geçmesine izin vermeden ele alınmayı hak ediyor.
9. 大貫妙子 (Taeko Onuki) — Comin’ Soon
Taeko Onuki, Comin’ Soon'u yetişkinlerin çocuklarla birlikte dinleyebileceği bir müzik olarak tasarladı. Proje, NHK'nin みんなのうた (Minna no Uta) programıyla bağlantılı şarkıları, resimli bir kitabı ve Ryuichi Sakamoto, 清水信之 (Nobuyuki Shimizu) ile 大村憲司 (Kenji Omura) düzenlemelerini bir araya getirdi. Sonuç, yazar odaklı pop, çocuk medyası ve sipariş üzerine yapılmış müziği ayrı alanlar gibi ele almadan birbirine bağlar.
10. LOUDNESS — SHADOWS OF WAR
LOUDNESS, Atlantic ile anlaşarak Amerikan albüm pazarına girdikten sonra SHADOWS OF WAR'u prodüktör Max Norman ile kaydetti. İlgili uluslararası sürüm LIGHTNING STRIKES farklı bir başlık, parça sırası ve mix kullandı. Bu değişiklikler yurtdışı açılımının pratikte nasıl işlediğini gösterir: grup çıkış yapmıştı, ancak Japonya'da hazırlanan malzeme hâlâ başka bir pazar için uyarlanıyordu.
Nisan-Haziran
11. 吉村弘 (Hiroshi Yoshimura) — GREEN
GREEN, Hiroshi Yoshimura'nın environmental music çalışmalarından biriydi; dinleyicinin tüm dikkatini talep etmekten çok bir mekânı biçimlendirmek üzere bestelenmişti. Albüm yıllarca zor bulunan bir kayıt olarak kaldı; yeniden basım ve uluslararası ilgi onu Japon ambient'ine giriş için yaygın bir referansa dönüştürdü. 1986 açısından önemi büyük ölçüde geriye dönük ve tam da bu yüzden seçkide yer alıyor: dönemin satışları her kalıcı eseri ölçmez.
12. 聖飢魔II (SEIKIMA-II) — THE END OF THE CENTURY
SEIKIMA-II'nin ikinci “grand scripture”ı, grubun en bilinen şarkılarından “蝋人形の館 (Rōningyō no Yakata)”yı içerir. Grup heavy metali ayrıntılı şeytani karakterlerle birleştiriyor ve bu sunumu ana akım televizyona nasıl taşıyacağını biliyordu. Konsept dikkat çekti; müzisyenlik ise ilk şaşkınlığın ötesine geçecek kadar içerik sağladı.
13. 坂本龍一 (Ryuichi Sakamoto) — 未来派野郎 (Futurista)
Ryuichi Sakamoto, Fairlight CMI ile yoğun biçimde çalışırken İtalyan Fütürizminden yararlandı. Sampling hem albümün yapısını hem konusunu biçimlendirdi. Resmî retrospektifler Futurista'yı, daha geçiş niteliğindeki 音楽図鑑 (Ongaku Zukan) sonrasında solo kimliğinin YMO'dan tamamen bağımsız hâle geldiği aşamaya yerleştirir.
14. 山下達郎 (Tatsuro Yamashita) — POCKET MUSIC
Warner'ın POCKET MUSIC anlatısı, Tatsuro Yamashita'nın prodüksiyon sırasında dijital kayıt ve bilgisayar müziğiyle mücadele ettiğini aktarır. Albüm böylece teknik dönüşümü, ölçütleri analog stüdyo çalışmasıyla çoktan şekillenmiş bir müzisyenin bakış açısından belgeler. Yılın önemli ticari albümlerinden biri oldu ve Japan Record Awards'da da tanındı.
15. 芸能山城組 (Geinoh Yamashirogumi) — 輪廻交響楽 (Ecophony Rinne)
Dört bölümlük Ecophony Rinne toplu vokaller, gamelan, ekolojik fikirler ve ses teknolojisini bir araya getirir. Japon sinema tarihindeki sonraki rolü iyi belgelenmiştir: albüm, 大友克洋 (Katsuhiro Otomo)'yu Geinoh Yamashirogumi'den AKIRA için müzik istemeye ikna etti. Bağlantı önemlidir çünkü sonraki soundtrack ile ilişkilendirilen yöntem ve ölçek burada zaten mevcuttu.
16. 松田聖子 (Seiko Matsuda) — SUPREME
Japan Record Awards, SUPREME'i 1986 Album Grand Prix kazananı seçti. Albüm bir numaraya da ulaştı ve Seiko Matsuda'nın en kalıcı şarkılarından biri hâline gelen “瑠璃色の地球 (Ruriiro no Chikyū)”yü içeriyor. Başarısı, idol prodüksiyonu ile tutarlı bir albüm projesinin Japon müzik endüstrisinin merkezinde tamamen uyumlu olabildiğini doğruluyor.
17. TM NETWORK — GORILLA
TM NETWORK üçüncü albümünde hem kitlesini hem de grubun funk ile punk karışımını tanımlayan “FANKS” terimini yerleştirdi. GORILLA, çok geçmeden Self Control ve “Get Wild”ın temelini oluşturacak programlanmış ses ile grup performansı arasındaki dengeyi geliştirdi. Ticari sıçramanın hemen öncesindeki çalışma modelini yakalar.
18. 薬師丸ひろ子 (Hiroko Yakushimaru) — 花図鑑 (Hana Zukan)
Çiçekler Hana Zukan'ın düzenleyici fikrini oluşturur; şarkılar ise geniş bir yazar grubundan gelir. Albümün kimliği malzeme seçimi, sıralama ve Hiroko Yakushimaru'nun yorumundan doğar. Tek yazar ya da besteci olmadan da bir yorumcunun albümü bütünlüklü bir eser olarak şekillendirebileceğini gösteren iyi bir örnektir.
19. 角松敏生 (Toshiki Kadomatsu) — TOUCH AND GO
TOUCH AND GO, Japonya ve New York stüdyo ağları arasında kaydedildi ve Japan Record Awards'da albüm ödülü aldı. Toshiki Kadomatsu o sırada zaten şarkıcı, söz yazarı, aranjör ve prodüktör olarak çalışıyordu; bu roller kariyerinde giderek daha da önemli hâle gelecekti. Albüm, onunla özdeşleşen parlak pop ve funk'ın arkasındaki planlama ve uzmanlığı yansıtır.
20. 少年ナイフ (Shonen Knife) — PRETTY LITTLE BAKA GUY
Shonen Knife üçüncü albümünü Japonya'da Zero Records üzerinden yayımladı; albüm Ekim 1986'da ABD'de de çıktı. Grup aynı kasım ayında Sub Pop 100 derlemesinde yer aldı. Bu yayınlar, alternative rock büyük bir küresel pazara dönüşmeden yıllar önce bir Japon grubunun erken uluslararası indie rotasını belgeliyor.
21. SION — SION
SION'un ilk major label albümü “俺の声 (Ore no Koe)” single'ıyla aynı dönemde geldi. “コンクリート・リバー (Concrete River)” ve “SORRY BABY” gibi erken dönem şarkıları da içeriyor; bunlar kataloğunun merkezinde kaldı. Albüm, pürüzlü sesi ve doğrudan yazımıyla o yıl hızla büyüyen grupların yanında başka bir Japon rock biçimi sunan bir söz yazarını yerleştirdi.
22. 菊池桃子 (Momoko Kikuchi) — ADVENTURE
Momoko Kikuchi'nin üçüncü albümü daha sonra uluslararası olarak yeniden yayımlandı ve bir city pop klasiği olarak sunuldu. Bu sonraki sınıflandırma, albümün idol pop içindeki özgün yerini gölgelememeli. Sofistike yazım, aranjman ve stüdyo prodüksiyonu geniş bir dinleyiciye tam da idol pazarı üzerinden ulaştı.
23. P-MODEL — ONE PATTERN
ONE PATTERN, P-MODEL'in yedinci albümü ve uzun bir aradan önceki son çalışmasıydı. 1986'ya gelindiğinde elektronik pop Japonya'da yaygındı, ancak Susumu Hirasawa'nın yazımı ve prodüksiyonu bu sesin ana akım versiyonuna hâlâ kolayca sığmıyordu. Albüm, önceki Japon new wave sahnesini yılın tarihinde görünür tutar.
24. DEAD END — DEAD LINE
DEAD END ilk albümünü major label'a geçmeden önce bağımsız olarak yayımladı. DEAD LINE, Japon hard rock ve metalinin daha karanlık ve teatral tarafının gelişmesine katkı verdi ve visual kei ile ilişkilendirilen birçok müzisyen dâhil sonraki kuşakları etkiledi. Bağımsız pazardaki ilk etkisi, sonradan kullanılan etiketler kadar önemlidir.
Temmuz-Eylül
25. 中山美穂 (Miho Nakayama) — SUMMER BREEZE
Miho Nakayama'nın üçüncü albümü Toshiki Kadomatsu ile önemli bir işbirliğini başlattı ve sonradan hit olacak “You’re My Only Shinin’ Star”ın özgün versiyonunu içerdi. SUMMER BREEZE, Nakayama'nın yeni bir idol'dan daha belirgin bir müzikal kimliğe sahip şarkıcıya dönüşmesinin erken aşamasını işaretler.
26. 渡辺美里 (Misato Watanabe) — Lovin’ you
Misato Watanabe bu çift albümü yayımladığında 19 yaşındaydı. Lovin’ you bir numaraya ulaştı, resmî sitesine göre yıllık albüm listesinde yedinci oldu ve Japan Record Awards'da tanındı. Uzunluğu öneminin bir parçasıdır: genç bir şarkıcıya repertuvar ve kimlik kurmak için iki disk verildi.
27. PSY・S — PIC-NIC
PSY・S, sound designer 松浦雅也 (Masaya Matsuura) ile vokalist CHAKA'yı bir araya getirdi. İkinci albüm doğrudan pop şarkıları içinde elektronik prodüksiyon kullanırken CHAKA'nın kendine özgü fraselemesine alan açtı. Matsuura'nın sonraki yıllarda rhythm game'lerin gelişimindeki rolü ek bir tarihsel bağlantı yaratır, ancak PIC-NIC zaten kendi başına döneminin önemli Japon elektronik pop albümlerinden biridir.
28. KUWATA BAND — NIPPON NO ROCK BAND
桑田佳祐 (Keisuke Kuwata), Southern All Stars ara verdiğinde KUWATA BAND'i kurdu. Grubun tek stüdyo albümü tamamen İngilizce seslendirildi, yılın büyük satış başarılarından biri oldu ve Japan Record Awards'da tanındı. Başlık ve dil, 1986'da Amerikan ve Britanya rock'ının Japon müzisyenler için referans olmaya devam ettiğini yansıtır.
29. 1986 OMEGA TRIBE — Navigator
Omega Tribe projesi yeni vokalist カルロス・トシキ (Carlos Toshiki) etrafında yeniden kuruldu ve değişiklik yeni isimde de duyuruldu. “君は1000% (Kimi wa 1000%)”, 1986 OMEGA TRIBE'a anında hit getirdi; Navigator ise yenilenmiş grubu tam albüm ölçeğinde yerleştirdi. Bugünkü city pop bağlantısı, Japon ana akımındaki başarılı yeniden lansmandan sonra geldi.
30. テレサ・テン (Teresa Teng) — 時の流れに身をまかせ (Toki no Nagare ni Mi wo Makase)
Teresa Teng, Doğu Asya genelinde büyük bir kariyere sahip Tayvanlı bir sanatçıydı. Japon pazarı için hazırlanan bu özgün albüm, Japonya'daki çalışmalarının merkezinde olduğu için Japon müzik tarihine aittir. Başlık şarkısı onun imza parçalarından biri hâline geldi ve Japan Record Awards'da beste ödülü aldı. Albümün varlığı, Japon popüler müziğinin sınırları aşan sanatçılar ve dinleyiciler tarafından ne kadar şekillendirildiğini de gösterir.
31. 中森明菜 (Akina Nakamori) — 不思議 (Fushigi)
Fushigi, Akina Nakamori'nin tamamen kendi prodüktörlüğünü üstlendiği ilk albümdü. Mix, vokalini önde tutmak yerine kasıtlı olarak müziğin içine yerleştiriyordu; bu, Japonya'nın önde gelen idol şarkıcılarından biri için alışılmadık bir karardı. Albüm bir numaraya ulaştı, zorlu bir konsept çalışmasını geniş kitlelere taşıdı ve Nakamori'nin kendi kayıtları üzerindeki otoritesini pekiştirdi.
32. 久石譲 (Joe Hisaishi) — 天空の城ラピュタ サウンドトラック 飛行石の謎 (Tenkū no Shiro Rapyuta Soundtrack: Hikōseki no Nazo)
Joe Hisaishi'nin soundtrack'i Studio Ghibli'nin ilk uzun metrajlı filmine eşlik etti ve 宮崎駿 (Hayao Miyazaki) ile işbirliğini sürdürdü. Albüm ağustosta LP ve kaset, eylülde CD olarak çıktı ve “君をのせて (Kimi wo Nosete)”yi içeriyor. Film dışındaki uzun ömrü, soundtrack albümlerinin popüler dinleme ve ortak müzikal hafızanın parçası hâline nasıl geldiğini gösteriyor.
33. 浜田省吾 (Shogo Hamada) — J.BOY
J.BOY, birkaç hafta bir numarada kalan ve Japan Record Awards'da tanınan bir çift albümdü. Shogo Hamada uzunluğunu kişisel yazımı iş, eşitsizlik ve toplumsal atmosferle bağlamak için kullandı. Albüm, Japon rock'ının yetişkin bir kitleye seslenirken ana akımı domine edebileceğinin en açık göstergelerinden biri oldu.
34. 浜田麻里 (Mari Hamada) — PROMISE IN THE HISTORY
Mari Hamada altıncı albümündeki tüm sözleri yazdı ve Japon hard rock sahnesinin müzisyenleriyle çalıştı. Albüm LP listesinin ilk 10'una girdi. Yazar ve ana sanatçı olarak rolü burada merkezîdir: PROMISE IN THE HISTORY, tarih anlatıları sıklıkla erkek gruplara odaklanan Japon metalinin gelişimine kadın yaratıcılığını ve sesini yerleştirir.
35. 吉田美奈子 (Minako Yoshida) — BELLS
Minako Yoshida BELLS'i kendisi üretti ve özgün CD'yi 3.000 kopyalık bir baskıyla sattı. Bazı tanıtım metinleri bunu dünyanın ilk bağımsız CD'si olarak adlandırdı; bu iddiayı kesin biçimde doğrulamak zor. Doğrulanmış gerçekler zaten yeterince önemli: yerleşik bir Japon söz yazarı yeni formatı kullanarak albümünü alışılmış major label sürecinin dışında dağıttı.
36. CASIOPEA — SUN SUN
Gitarist 野呂一生 (Issei Noro), SUN SUN'ın prodüktörlüğünü yaptı; Carlos Alomar da müzisyen ve besteci olarak katkıda bulundu. CASIOPEA zaten tanınabilir bir Japon fusion biçimi geliştirmişti, dolayısıyla uluslararası işbirliği grubun kimliğini yeniden kurmasını gerektirmedi. Albüm, büyük Amerikan ve Britanya stüdyo ağlarından müzisyenlerle doğrudan çalışan olgun bir sahneyi yansıtır.
37. いとうせいこう (Seiko Ito) & TINNIE PUNX — 建設的 (Kensetsuteki)
Kensetsuteki en doğru biçimde Japon rap'inin kurucu albümlerinden biri olarak tanımlanabilir. “İlk” demek, eserin kendisini gölgeleyebilecek tanımlara bağlıdır. Seiko Ito, 高木完 (Kan Takagi), 藤原ヒロシ (Hiroshi Fujiwara) ve ヤン富田 (YAN TOMITA), rap'i Japoncaya, mevcut ekipmana ve hâlâ çok küçük olan bir sahneye uyarlıyordu. Albüm bu erken çözümleri kaydeder.
Ekim-Aralık
38. すぎやまこういち (Koichi Sugiyama) / 東京弦楽合奏団 (Tokyo String Ensemble) — 組曲「ドラゴンクエスト」 (Suite Dragon Quest)
Koichi Sugiyama, özgün Dragon Quest temelinde hazırlanan ilk orkestral albüm için NHK Symphony Orchestra'nın seçilmiş üyelerinden oluşturulan topluluğu yönetti. Özgün başlık Suite Dragon Quest'tir; sonraki kayıtlar Symphonic Suite adını kullandı. Bu yayın, oyun müziğinin oyundan bağımsız olarak düzenlenebilen, icra edilebilen ve satılabilen bir repertuvar olarak yerleşmesine katkı verdi.
39. REBECCA — TIME
REBECCA'nın beşinci albümü bir numaraya ulaştı ve uzun soluklu bir satış başarısına dönüştü. Kadınların hâlâ çoğunlukla solo pop ya da idol şarkıcı olarak ele alındığı bir pazarda NOKKO'nun Japonya'nın en büyük rock gruplarından birinin önünde durması önemliydi. TIME, kadın vokalli bir grubun Japon rock'ında merkezî bir ticari güç olabileceğini gösterdi.
40. THE ALFEE — AGES
Rolling Stone Japan, AGES'i THE ALFEE'nin ilk tam konsept albümü olarak tanımlar. Albüm, grubun Tokyo Bay Area'da 100.000 kişiye çaldığı yıl yayımlandı. İki olay 1986'da THE ALFEE'nin konumunun farklı yönlerini gösterir: daha yapılandırılmış bir albüm projesi ve rock'ı çok büyük ölçekte sahneleme kapasitesi.
41. BOØWY — BEAT EMOTION
BOØWY, BEAT EMOTION'ı JUST A HERO'dan sekiz ay sonra yayımladı. Önceki albüm grubun sanatsal kimliğini kurmuştu; yenisi hızlı büyümeyi kitlesel ticari başarıya dönüştürdü. İkisi de aynı yıl ulaşılan farklı aşamaları belgelediği için seçkide. Kasım ayına gelindiğinde BOØWY, sonraki birçok Japon rock grubunun izleyeceği modeli kuruyordu.
42. 中島みゆき (Miyuki Nakajima) — 36.5℃
Miyuki Nakajima on dördüncü albümünü 甲斐よしひろ (Yoshihiro Kai) ile ortak üretti. Birkaç önemli aranjör katkıda bulundu ve albüm New York'taki Power Station'da mixlendi. 36.5℃, yerleşik bir söz yazarının 1980'lerin ortası stüdyo sound'unu benimserken yazımını ve yorumunu merkezde tutmasını gösterir.
43. THE STREET SLIDERS — 天使たち (Tenshi-tachi)
佐久間正英 (Masahide Sakuma), THE STREET SLIDERS'ın beşinci albümünü üretti; mix'i Michael Zimmerling yaptı. Grubun blues temelli rock'ı, aynı büyüyen pazarı paylaşmasına rağmen BOØWY ile ilişkilendirilen daha temiz ve hızlı tarzdan farklı kaldı. Tenshi-tachi, THE STREET SLIDERS'ın 1987 başındaki ilk Nippon Budokan konserinden kısa süre önce yayımlandı.
44. ムーンライダーズ (Moonriders) — DON’T TRUST OVER THIRTY
Moonriders on birinci albümünü beş yıllık aradan önce yayımladı. Başlık, 1970'lerden beri Japon New Music'inin şekillenmesine yardım eden bir grubun içinden yaşlanmaya mizah ve huzursuzlukla bakar. Albüm kariyerin ilk bölümünü kapatır ve bu önceki kuşağı çevresindeki daha genç new wave ve rock sahneleriyle bağlar.
45. 松任谷由実 (Yumi Matsutoya) — ALARM à la mode
Yumi Matsutoya'nın on sekizinci özgün albümü bir numaraya ulaştı. LP, kaset ve CD sürümleri aynı gün çıktı; formatların değiştiği bir yıl için anlamlı bir ayrıntı. Yıllık albümleri Japon pazarının sabitlerinden hâline gelen bir sanatçı artık dinleyicilere üç formatla aynı anda ulaşıyordu ve hiçbiri henüz ikincil sayılmıyordu.
46. あぶらだこ (Aburadako) — あぶらだこ (Aburadako), “Blue Album”
Bu, Aburadako'nun ikinci kendi adını taşıyan albümüydü ve genellikle mavi kapağıyla ayırt edilir. 1985'teki ilk albüm “Wood Album”dir ve ikisi sık sık karıştırılır. 1986 kaydı hardcore punk'ı düzensiz ritimlere, yoğun dile ve geleneksel şarkı yapısına direnen formlara taşır. Sonraki eleştirel itibarı, Japon underground'ına yılın anlatısında gerekli bir yer verir.
47. 佐野元春 with THE HEARTLAND (Motoharu Sano with THE HEARTLAND) — Café Bohemia
THE HEARTLAND albümdeki tüm eşliği sağladı ve ilk kez Motoharu Sano ile birlikte sanatçı kredisine girdi. Café Bohemia, onun yazımını rock, pop ve çeşitli Black music etkileri üzerinden genişletirken belirgin bir kolektif kimlik geliştirmiş bir grup tarafından desteklendi. Kredi, bu grubun çalışma için ne kadar önemli hâle geldiğini doğru biçimde yansıtır.
48. 安全地帯 (Anzen Chitai) — 安全地帯V (Anzen Chitai V)
Anzen Chitai V 36 parça içerir ve üçlü LP ile çift CD olarak yayımlandı. Projenin büyüklüğü hem grubun ticari konumunu hem de CD'nin sunduğu ek çalma süresini yansıtır. Bu seçkide, format dönüşümü sırasında albümün gerçekten genişlemesinin en doğrudan örneğidir.
49. 中森明菜 (Akina Nakamori) — CRIMSON
Nakamori'nin 1986'daki ikinci bir numara albümü, 竹内まりや (Mariya Takeuchi)'nin beş ve 小林明子 (Akiko Kobayashi)'nın beş bestesi etrafında kuruldu. Eşit bölünme CRIMSON'a net bir iç tasarım verirken Nakamori'nin yorumunu merkeze taşır. Daha sonraki city pop bağlantısı yeni bir dinleyici getirdi, ancak dikkatle yönlendirilmiş bir idol albümü olarak özgün gücünü değiştirmedi.
50. 喜多郎 (Kitaro) — 天空 (Tenku)
Tenku, Kitaro'nun Geffen ile dünya çapındaki anlaşmasını başlattı ve Amerikan albüm kariyerinin başlangıcını işaretledi. Yurtdışı rotası LOUDNESS ve VOW WOW'un hard rock ve metal stratejilerinden farklıydı: Kitaro uluslararası synthesizer ve new age pazarına girdi. Albüm, aynı yıl farklı uluslararası dağıtım biçimlerini deneyen Japon müzisyenler tablosunu tamamlıyor.