Mijn eerste herinnering aan 「渚」 (Nagisa) komt niet van de radio of van een cd van スピッツ (Spitz). Het nummer speelde in een reclame van Glico, ergens voor of tijdens een Japanse aflevering van Dragon Ball GT. De VHS-band was van hand tot hand gegaan, meer dan eens gekopieerd en uiteindelijk in mijn videorecorder beland. Het beeld begon al te vervagen. Het nummer bleef.
Voor streaming reisde Japanse muziek ook zo. Zonder titel, zonder vertaling, soms zelfs zonder de naam van de band. Ze dook op tussen de beelden waarnaar we eigenlijk op zoek waren. Ik had Dragon Ball GT opgenomen. De reclame reisde mee als lading.
Van 7 juli naar 9 september
Nagisa stond oorspronkelijk gepland voor 7 juli 1996. De werktitel was 七夕 (Tanabata), naar het festival dat die dag in Japan wordt gevierd. De release werd uitgesteld. Op 9 september werd het de veertiende single van Spitz.
De hitte was misschien nog niet uit Japan verdwenen, maar de vakanties waren voorbij en de dagen werden korter. Een nummer dat voor Tanabata was voorbereid, bereikte zijn luisteraars toen de zomer al begon terug te wijken.
Een korte elektronische loop opent het nummer voordat drums, bas en gitaar zich rond de stem van 草野マサムネ (Masamune Kusano) verzamelen. Nagisa is helder, snel en meteen herkenbaar als Spitz.
Spitz in 1996
Nagisa verscheen tijdens een van de belangrijkste periodes in de carrière van de band. 「ロビンソン」 (Robinson) was in 1995 uitgegroeid tot een grote langlopende hit. 「チェリー」 (Cherry) volgde op 10 april 1996. Tussendoor keerde het oudere 「空も飛べるはず」 (Sora mo Toberu Hazu) terug in de hitlijsten nadat het was gekozen als themanummer voor het Fuji TV-drama Hakusen Nagashi.
Nagisa zette die reeks voort. Het nummer bereikte de eerste plaats van de Oricon-singleschart en bleef zeventien weken genoteerd. Op 23 oktober kwam het samen met Cherry terecht op het zevende album van Spitz, インディゴ地平線 (Indigo Chiheisen). De albumrelease luidde ook een tournee van zeventig optredens in die tot mei 1997 duurde.
Nagisa was geen curiositeit tussen bekendere nummers. Het maakte deel uit van de reeks releases die de doorbraak van Spitz veranderde in blijvend succes.
Eenentwintig jaar later
Het nummer was eerst te horen geweest in Glico’s Pocky-reclames. In 2017 kreeg het de Gold Medal bij de eerste NexTone Award, eenentwintig jaar na de release.
In zijn officiële reactie bedankte Kusano de reclames, uitzendingen en covers die oudere nummers telkens nieuw leven bleven geven. Dat voortbestaan moedigde Spitz aan om nieuwe muziek te blijven maken.
Ik had Nagisa precies via zo’n omweg gehoord. Ik was niet op zoek naar Spitz. Ik wachtte alleen tot een anime-aflevering verderging terwijl een gekopieerde VHS langzaam sleet.
Luister dertig jaar na de release nog eens naar Nagisa. Ergens tussen een Glico-reclame en de ruis van een oude videoband is de zomer van 1996 nog altijd aanwezig.
Bronnen
- Spitz — officiële discografie van Nagisa
- Spitz — officiële biografie
- Spitz — officiële discografie van *Indigo Chiheisen*
- Oricon — hitlijstgeschiedenis van Nagisa en Glico Pocky-koppeling
- Spitz — NexTone Award 2017
- Toei Animation — *Dragon Ball GT*
- This is…POP?! — terugblik op de werktitel en uitgestelde release