Op 10 september 1966 brachten ジャッキー吉川とブルー・コメッツ (Jackey Yoshikawa and His Blue Comets) 青い瞳／青い渚 オリジナル・ヒット集 (Aoi Hitomi / Aoi Nagisa Original Hit-shū) uit, ook bekend als BLUE COMETS ’66. Twaalf nummers, allemaal origineel. Het achtste heette ウェルカム・ビートルズ (Welcome Beatles).
Twee maanden eerder hadden de Blue Comets in de Nippon Budokan gespeeld terwijl het publiek op de Beatles wachtte.
Dat had genoeg kunnen zijn: zangers begeleiden, westerse hits coveren, dicht bij de geschiedenis staan terwijl vier mannen uit Liverpool het middelpunt ervan vormden. In plaats daarvan keerden de Blue Comets in september terug met een album dat de Beatles bij naam noemde en geen enkel nummer van hen coverde.
Een Japans lied vermomd als buitenlandse plaat
Begin 1966 lag zo’n plaat allesbehalve voor de hand. De Blue Comets kwamen voort uit de wereld van begeleidingsbands en instrumentale muziek. Op hun eerste drie singles van het jaar bevatten vijf van de zes kanten geen zang. De uitzondering was 青い瞳 (Aoi Hitomi), gecomponeerd door saxofonist en zanger 井上忠夫 (Tadao Inoue), met tekst van 橋本淳 (Jun Hashimoto).
Zelfs dat nummer moest in het Engels de wereld in.
Het CBS-label van Nippon Columbia was toen voorbehouden aan platen die als buitenlandse muziek werden geclassificeerd. Een origineel Japans lied paste daar niet bij. Hashimoto herschreef de tekst in het Engels en de single verscheen op 20 maart. Een Japanse groep had zijn eigen nummer geschreven, maar zag het eerst als een importplaat verkleed worden voordat het label het naar buiten liet.
De vermomming werkte. De Engelstalige versie verkocht meer dan 100.000 exemplaren. Op 10 juli volgde een Japanse versie, die volgens cijfers die de producer van de groep later noemde meer dan 500.000 keer werd verkocht. Binnen enkele maanden was het enige gezongen nummer op zes singlekanten precies het nummer geworden dat het label niet langer als uitzondering kon behandelen. Nippon Broadcasting
Tussen die twee releases kwamen de Beatles.
De Beatles worden genoemd. Ze worden niet gecoverd.
Het openingsprogramma in de Budokan begon met Welcome Beatles, gecomponeerd door Inoue met tekst van 安井かずみ (Kazumi Yasui) en uitgevoerd met Japanse zangers die voor de gelegenheid bijeen waren gebracht. De titel laat weinig ruimte voor twijfel. Japan verwelkomde de grootste band ter wereld.
Daarna namen de Blue Comets het nummer mee naar huis.
Op BLUE COMETS ’66 opent 青い渚 (Aoi Nagisa) het album. De Japanse versie van Aoi Hitomi opent kant twee en wordt direct gevolgd door Welcome Beatles. Die volgorde bevat het hele verhaal: het nummer dat eerst Engelse tekst nodig had, het nummer dat werd geschreven om de beroemdste Britse band te verwelkomen, en daaromheen nog tien stukken die voor de Blue Comets waren gemaakt.
De Beatles worden genoemd. Ze worden niet gecoverd.
‘Origineel’ betekende niet dat de vijf muzikanten alles zelf hadden geschreven. Inoue componeerde verschillende kernnummers van het album, terwijl professionele componisten en tekstschrijvers andere leverden. De Blue Comets waren niet aan de Japanse muziekindustrie ontsnapt, en dat hoefde ook niet. Wat van deze twaalf nummers verdween, was het geleende buitenlandse repertoire. Nippon Columbia
Ze waren niet de eerste Japanse groep die die stap zette. The Spiders hadden in april al een bijna volledig origineel album uitgebracht. BLUE COMETS ’66 hoeft geen vals historisch primeur te dragen. Het belang zit in de snelheid van de verandering: van vijf instrumentale kanten op zes, naar een Japanstalige hit, en vervolgens naar een volledig album met originele nummers voordat de zomer voorbij was.
Zes maanden later zouden Inoue en Hashimoto ブルー・シャトウ (Blue Chateau) schrijven. Dat werd de bepalende hit van de Blue Comets en won de Japan Record Award van 1967. Japan Composer’s Association
Maar die toekomst is nog afwezig op BLUE COMETS ’66. Luister in plaats daarvan naar het begin van kant twee: Aoi Hitomi, gevolgd door Welcome Beatles. Japan bedankt zijn gasten. De Blue Comets houden het podium.