J-POP streaming
PASTPRESENTNEXT

สัมภาษณ์

Night Hawks: ความเหนื่อยล้า อิสรภาพ และร็อก

Shuichi Aoki และ Chie Iwashita ย้อนมองประวัติอันยากลำบากของ Night Hawks การกลับมาอย่างไม่คาดคิด ความหมายของร็อก และเส้นทางสี่สิบปีก่อนถึง “Anmoku no Hibi”

Night Hawks: ความเหนื่อยล้า อิสรภาพ และร็อก

บทสัมภาษณ์นี้จัดทำเป็นภาษาญี่ปุ่นกับ Shuichi Aoki และ Chie Iwashita แห่ง Night Hawks คำตอบของทั้งคู่ได้รับการแปลและเรียบเรียงเพื่อความชัดเจน โดยตัดคำซ้ำ การพูดทับกัน และช่วงหยุดในบทสนทนาออก แต่ยังคงสาระของการสนทนาต้นฉบับไว้ครบถ้วน

ผมติดตาม Night Hawks มาตั้งแต่ปี 1994 สามสิบปีต่อมา ผมส่งชุดคำถามจากฝรั่งเศสไปให้ Shuichi Aoki และ Chie Iwashita โดยไม่รู้เลยว่าทั้งคู่จะเปิดเผยเรื่องราวไปไกลเพียงใด

พวกเขาตอบแทบทุกคำถาม ช่วงแรกในฮอกไกโด บริษัทแผ่นเสียงที่ต้องการ Aoki แต่ไม่ต้องการวง ความเหนื่อยล้าที่ปิดฉากแต่ละช่วงในตอนที่ทุกอย่างดูเหมือนกำลังจะไปได้ดี และสมาชิกชุดปัจจุบันที่ทำให้เขาเพิ่งค้นพบว่าการเล่นอยู่ในวงดนตรีสามารถสนุกได้จริง ๆ แม้แต่คำถามของผมที่แปลอย่างติดขัดเกี่ยวกับ “วิวัฒนาการ” ของร็อกญี่ปุ่นก็ยังอยู่ในบทสนทนา แม้ Aoki จะใช้เวลาหลายนาทีอย่างเข้าใจได้ในการตั้งคำถามกับคำว่า “วิวัฒนาการ” เสียเอง

ผลลัพธ์จึงไม่เหมือนบทสรุปเส้นทางอาชีพที่ขัดเกลาอย่างเรียบร้อยนัก แต่เหมือนความทรงจำยาวสี่สิบสามนาทีที่ค่อย ๆ ถูกค้นคืนขึ้นมาแบบเรียลไทม์ วันที่เริ่มไม่แน่นอน ชื่อหนึ่งพาไปสู่อีกชื่อ ช่วงเวลายากลำบากเริ่มต้นด้วยเสียงหัวเราะ ก่อนจะถูกเล่าด้วยความตรงไปตรงมาที่เวอร์ชันเก่าซึ่งตัดทอนบทความนี้เคยลบออกไปเกือบหมด

Night Hawks ก่อนจะเป็น Night Hawks

J-POP streaming: Night Hawks ก่อตั้งที่ฮอกไกโดช่วงต้นทศวรรษ 1980 วงเริ่มต้นขึ้นได้อย่างไร?

Shuichi Aoki: มันคือปี 1981 จริงหรือ? ก็น่าจะประมาณนั้น เราไปออดิชันกับ Sony ในปี 1987 แต่นั่นเป็นเรื่องทีหลังมาก ก่อน Night Hawks ผมเคยเล่นในวงอย่าง Action!, Dry Duck Window และ Override Sensation หลังจากทำโปรเจกต์ต่าง ๆ เหล่านั้น สุดท้ายเราก็ตกลงใช้ชื่อ Night Hawks

นักดนตรีบางคนมาจากวงก่อนหน้า Kudo กับ Matsumoto เข้ามาทีหลัง และ Night Hawks ชุดแรกมีสามคน Kudo ออกไปหลังจากประมาณหนึ่งปี จากนั้นสมาชิกก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น Kawada มาจากอากิตะ Iwao เล่นกีตาร์ และ Kumi Tsuchida เล่นคีย์บอร์ด ช่วงหนึ่งเรามีกันหกคน

ผมร้องเป็นหลัก แม้จะเล่นกีตาร์และน่าจะเล่นคีย์บอร์ดด้วย ผมทำอะไรมาเยอะมากจนพูดตามตรงว่าจำรายละเอียดทั้งหมดไม่ได้แล้ว

อะไรเป็นตัวกำหนดซาวด์ของ Night Hawks ในยุคแรก?

Aoki: Whitesnake เราชอบ Whitesnake มาก

ก่อนหน้านั้นผมอินกับโปรเกรสซีฟร็อกมาก และเราเล่นเพลงแนวนั้นกันเยอะ พอวงกลายเป็น Night Hawks องค์ประกอบโปรเกรสซีฟก็ค่อย ๆ ลดลง ส่วนอิทธิพลของ Whitesnake ชัดขึ้นมาก เราอยากเป็นวงแบบนั้น

เราเล่นเพลงคัฟเวอร์ของ Whitesnake เยอะ รวมถึงเพลงของศิลปินอื่น ๆ ด้วย แต่ถ้าเล่นแต่คัฟเวอร์ เราก็เป็นได้แค่วงคัฟเวอร์ ดังนั้นจึงเริ่มเขียนเพลงต้นฉบับในสไตล์ใกล้เคียงกัน แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกเพลงจะฟังแบบนั้น แต่บางเพลงก็ชัดเจน

เมื่อมองย้อนกลับไป มีความสำเร็จในช่วงแรกอะไรที่คุณภูมิใจเป็นพิเศษไหม?

Aoki: ไม่ค่อยนะ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษที่นึกออก

คำตอบตรง ๆ นี้กำหนดโทนของเรื่องราวทั้งหมดหลังจากนั้น Aoki ดูจะไม่สนใจจัดอดีตให้กลายเป็นขบวนของเหตุการณ์อันยิ่งใหญ่ ชัยชนะเกิดขึ้นจริง แต่สิ่งที่ต้องแลกเพื่อผ่านมันมาได้ก็เกิดขึ้นจริงเช่นกัน

“พวกเขาพูดกับผมตลอดว่าให้เลิกกับวงเสีย”

Night Hawks มีช่วงหยุดกิจกรรมยาวหลายครั้ง อะไรเป็นสาเหตุ?

Aoki: ไม่เคยมีเหตุผลเดียว เราหยุดกันหลายครั้ง

การรักษาวงให้อยู่ต่อในพื้นที่ที่ไม่ใช่เมืองใหญ่เป็นเรื่องยาก ความสัมพันธ์ซับซ้อนขึ้น มีปัญหาสารพัด และผมก็หมดแรงโดยสิ้นเชิง ช่วงหนึ่งผมพร้อมจะออกจาก Night Hawks แล้ว ผมไม่ได้ประกาศอะไร แค่หยุดไปเลย

บางครั้งเรายังเล่นต่อโดยมีนักดนตรีรับเชิญหรือมือกีตาร์และมือกลองสนับสนุน แต่ก็อยู่ได้ไม่นานเหมือนกัน ตอนนั้นทุกอย่างไม่ไปในทิศทางที่ผมต้องการ ไม่ว่าเราจะทำอะไร ก็ไม่สามารถเดบิวต์ได้

ทุกครั้งที่คุยกับบริษัทแผ่นเสียง พวกเขาพูดเหมือนกันหมดว่า “ทำไมไม่ไปเป็นศิลปินเดี่ยวล่ะ?” พวกเขาอยากให้ผมทิ้งวงแล้วทำอะไรที่ออกไปทางป็อปมากกว่า

ผมไม่สนใจเลย ผมอยากอยู่ในวง

ท้ายที่สุด คนรู้จักของผมในโตเกียวชวนไปทำงานเป็น arranger ผมจึงย้ายไปที่นั่น ก่อนออกจากฮอกไกโด ผมอัดเดโมเดี่ยวสองชุด Shuichi Aoki Solo 1 & 2 เนื้อหาบางส่วนจากเทปเหล่านั้นต่อมาก็กลับมาเผยแพร่บน YouTube

Night Hawks ยังคงอยู่ที่ไหนสักแห่งในฉากหลัง Chie ติดตามวงมาหลายปี จากนั้นก็เริ่มเล่นกับผมในโปรเจกต์อื่น และสุดท้ายเธอก็ถามคำถามที่ชัดเจนที่สุดว่า ทำไมผมถึงไม่ทำ Night Hawks แล้ว?

Chie Iwashita: ฉันบอกเขาว่า “ให้ฉันเข้าวงสิ มาทำ Night Hawks กันอีกครั้ง”

Aoki: ปฏิกิริยาของผมน่าจะประมาณว่า “ทำสักครั้งก็คงได้มั้ง”

ราว ๆ เวลาเดียวกันมีการออดิชันที่ Yamaha และ Sony จัดขึ้น ผมไม่ได้อินกับไอเดียนี้มากนัก แต่ Chie อยากให้สมัคร เราจึงติดต่อ Tetsuya Kudo อีกครั้ง เข้าร่วมทั้งสองออดิชันและผ่านทั้งคู่ แม้ของ Yamaha จะไปได้ถึงแค่รอบภูมิภาค

Sony ติดต่อมา และตอนแรกผมปฏิเสธ

ผมวางแผนไว้แล้วว่าจะทำงานคนเดียว — ไม่จำเป็นต้องเป็นศิลปินเดี่ยว แต่ทำงานนอกวง — และนึกไม่ออกเลยว่า Sony จะสนใจ Night Hawks หัวหน้าสำนักงาน Sony ที่ซัปโปโรยังคงติดต่อผมต่อ เขาตื้อเก่งมาก สุดท้ายผมได้พบกับคนของ Sony ที่โตเกียว เราเข้าประกวดและคว้า Grand Prix หลังจากนั้นจึงได้สัญญา

ผมผลักดันตัวเองมาหลายปีจนหมดไฟ และทันทีหลังจากหมดไฟ Night Hawks กลับได้เดบิวต์กับค่ายใหญ่

ต้องรอจนเริ่มอัดอัลบั้มแรก พลังของผมถึงกลับมา

วันที่ต่าง ๆ ในบทสนทนาอาจปะปนกันเล็กน้อย แต่ลำดับใหญ่ ๆ ชัดเจน Night Hawks ก่อตั้งในฮอกไกโดช่วงต้นทศวรรษ 1980 ชนะ CBS/Sony SD Audition และออกอัลบั้มเดบิวต์เมเจอร์ชื่อเดียวกับวงในปี 1989

ความสำเร็จไม่ได้ทำให้แรงกดดันหายไป มันเพียงเปลี่ยนที่มาเท่านั้น

Aoki: ผมเหมือนเกิดมาภายใต้ดาวที่ดึงดูดปัญหา มีทั้งปัญหาภายในวง ความขัดแย้งกับค่าย และความยุ่งยากกับ management มันไม่เคยจบ

ท้ายที่สุด management ก็พูดอีกครั้งว่า ไล่นักดนตรีออกแล้วเดินหน้าต่อในชื่อ Shuichi Aoki เราขายได้ไม่มากพอ และทุกอย่างก็วนกลับมาที่ข้อเสนอนี้

ผมยังอยากให้ Night Hawks อยู่ต่อ นั่นกลายเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ดังนั้นผมจึงเริ่มยอมรับการตัดสินใจจาก management และบริษัทแผ่นเสียง แม้มันจะไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ เกือบทุกอย่างที่ผมทำเป็นความพยายามที่จะรักษาวงไว้

จากนั้นผมก็หมดแรงอีกครั้ง

ช่วงหยุดกิจกรรมครั้งแรกก่อนเดบิวต์มาจาก burnout ช่วงหลังจากนั้นก็เช่นกัน แม้แต่ในยุคที่อยู่กับค่ายใหญ่ ผมก็เหนื่อยอยู่แล้ว

ช่วงเวลาที่ Night Hawks ไม่เคยยุติอย่างเป็นทางการ

คุณทำอะไรในช่วงที่วงไม่มีกิจกรรม?

Aoki: Chie เปิด Apple Box ซึ่งตอนนี้มีอายุยี่สิบปีแล้ว Shinji Matsumoto ยังคงทำงานเป็นมือเบส ครู และ session musician ผมไม่รู้ทั้งหมดว่า Kudo กับ Matsumoto ทำอะไรในช่วงนั้น จึงพูดแทนพวกเขาอย่างละเอียดไม่ได้

ผมเล่นใน Blue Velvet และ KINGS KINGS เกิดจากความอยากกลับไปเล่น hard rock อีกครั้ง แต่แตกต่างจาก Night Hawks โดยสิ้นเชิง — หนักกว่า และมีบรรยากาศ hard rock แบบตะวันตกมากกว่า ส่วน Blue Velvet ก็มีตัวตนอีกแบบหนึ่ง

ผมยังออกผลงานเดี่ยวที่ผสมสิ่งต่าง ๆ ที่ชอบ ทั้ง punk เพลงร็อกตรง ๆ ballad และแนวอื่น ๆ ผมเขียนเพลงเยอะจนน่าตกใจ

Iwashita: อาจจะพอ ๆ กับ Tetsuya Komuro เลย

Aoki: น่าเสียดายที่ของผมขายไม่ออก

ในปี 2000 ผมเริ่มโปรเจกต์ชื่อ Kaori และออก mini-album ช่วงนั้น home recording และการทำเพลงด้วยคอมพิวเตอร์เริ่มได้รับความสนใจจริงจัง ผมเลยอยากลอง ผมทำต่อจนถึงราวปี 2005 จากนั้น Apple Box ก็ใช้เวลาของผมไปมาก

ในคำตอบนี้ซ่อน discography อีกสายหนึ่งเอาไว้ ทั้ง Blue Velvet, KINGS ที่หนักกว่า, งานเดี่ยว, Kaori และบทเพลงจำนวนมากที่ Aoki ค่อย ๆ เริ่มเผยแพร่ทางออนไลน์ เขาปัดมันไปเพราะขายไม่ได้ Iwashita คัดค้านเพราะเธอรู้ว่าข้างในนั้นมีมากแค่ไหน

ไม่มีใครชนะการโต้เถียงนี้

การกลับมาของ Night Hawks มีการวางแผนไว้หรือไม่?

Aoki: เราไม่เคยยุบวงอย่างเป็นทางการ ดังนั้นผมคงไม่เรียกมันว่า reunion เราไม่เคยประกาศว่า Night Hawks จบลงแล้ว

ถ้าหมายถึงกิจกรรมปัจจุบันกับ Kenta Harada และนักดนตรีคนอื่น ๆ มันเกิดขึ้นตามธรรมชาติ เราเล่นคอนเสิร์ตด้วยกันสองสามครั้งแล้วมันเวิร์ก

สำหรับผู้ฟังที่ติดตามมานาน การเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดที่สุดอาจเป็นตำแหน่งของ Aoki ชายที่มักถูกจดจำในฐานะนักร้องและมือกีตาร์ของวง ปัจจุบันใช้เวลาอยู่หลังคีย์บอร์ดมากขึ้น แต่เขาไม่ได้มองว่านี่เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

Aoki: ผมรักกีตาร์ แต่ไม่จำเป็นต้องเล่นมันตลอดเวลา ผมรักดนตรี กีตาร์เพียงบังเอิญเป็นวิธีหนึ่งในการสร้างมัน

ตอน Kenta เข้ามา เขาเล่นกีตาร์ได้ดีมากอยู่แล้ว Chie ก็กลายเป็นมือกีตาร์ที่แข็งแรงขึ้นมาก ผมจึงไม่ต้องรับทุกพาร์ตด้วยตัวเองอีกต่อไป ผมไปเล่นคีย์บอร์ดได้เมื่อเพลงต้องการ สำหรับผม มันเป็นแค่เครื่องดนตรีคนละชนิด

Kenta Harada และ Yoshihiro Ogasawara มีดนตรีเป็นแกนกลาง พวกเขาสนุกกับการเล่นสิ่งที่ผมเขียน และเก่งพอที่ผมจะให้อิสระได้มาก ความเป็นไปได้จึงขยายตัวมหาศาล

ภาระบนตัวผมลดลง ผมทำอะไรได้มากขึ้น โดยต้องควบคุมน้อยลงมาก

Iwashita: และฉันสนุกมาก

การเรียกคืนเคมีของวงหลังหยุดไปนานขนาดนั้นยากไหม?

Aoki: ไม่ค่อยนะ ปกติผมแต่งเพลงและเรียบเรียงโครงหลักเอง ดังนั้นสิ่งที่ต้องการคือคนที่สามารถทำให้เพลงนั้นมีชีวิต สมาชิกได้รับสิ่งที่ผมเขียน แล้วตีความบางส่วนได้อย่างอิสระ บางองค์ประกอบตายตัว แต่ solo กีตาร์หรือ bass line ยังเปิดพื้นที่ให้บุคลิกของพวกเขา

ในอดีตก็เป็นแบบนั้น ผมไม่เคยกำหนดทุก bass line ในแง่นั้น วิธีทำงานไม่ได้เปลี่ยนไปมาก

Night Hawks อยู่ในปัจจุบัน

สมาชิกชุดปัจจุบันรักษาอัตลักษณ์ดั้งเดิมของ Night Hawks พร้อมกับนำพลังใหม่เข้ามาอย่างไร?

Aoki: Night Hawks ทุกยุคต่างกัน แรงผลักดันก่อนเดบิวต์ก็ไม่เหมือนกัน หลังจากนั้นพลังของวงก็เปลี่ยนอีก ตอนนี้มี Kenta และ Ogasawara อยู่ด้วย ต่อให้เราเล่นเพลงเดียวกัน มันก็เป็นแบบเดิมไม่ได้

ลองดู “Tokyo City Blues” นักดนตรีที่เล่นมันตอนนี้ไม่เหมือนเดิม และแม้แต่คนที่อยู่มาตั้งแต่ก่อนก็เปลี่ยนไป บางทีเราอาจเติบโตขึ้น ไม่ว่าอย่างไร สิ่งที่แต่ละคนใส่ลงไปในเพลงไม่เหมือนกับเมื่อก่อนอีกแล้ว

เราไม่ได้พยายามทำซ้ำแรงผลักดันในอดีต ผมกำลังถามว่า ตอนนี้ Night Hawks ควรเล่นอะไร

แม้เราจะเล่นเพลงเก่า ผมก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นเพลงเก่า มันเป็นของปัจจุบัน เพราะเรากำลังเล่นมันอยู่ในตอนนี้

— Shuichi Aoki

ผมแทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเวอร์ชันก่อนหน้าให้ความรู้สึกอย่างไร

ตรงนี้เองที่แนวคิดเรื่องการรักษา “แก่นแท้” เริ่มพังลง Aoki ไม่ได้รักษา Night Hawks ด้วยการแช่แข็งเสียงของมัน เขารักษาวงด้วยการยังคงเป็นคนที่ตัดสินว่าในช่วงเวลาหนึ่ง ชื่อ Night Hawks ควรหมายถึงอะไร

ความแตกต่างนี้สำคัญเมื่อพูดถึง 暗黙の日々 (Anmoku no Hibi) บทเพลงถูกแต่งไว้เมื่อประมาณสี่สิบปีก่อน แต่การบันทึกอย่างเป็นทางการเป็นของสมาชิกชุดปัจจุบันทั้งหมด

ร็อกจำเป็นต้องวิวัฒนาการหรือไม่?

ทำไม hard rock จึงยังมีความหมายผ่านหลายยุคของดนตรีญี่ปุ่น?

Aoki: ผมไม่คิดว่ามันเฉพาะกับ hard rock ดนตรีข้ามรุ่นได้ ดนตรีที่ดีก็อยู่ต่อ ไม่ว่าจะเป็น genre อะไรก็ตาม

คุณมองวิวัฒนาการของร็อกญี่ปุ่น และผลต่อวิธีที่ต่างประเทศมองดนตรีญี่ปุ่นอย่างไร?

Aoki หยุดอยู่ที่คำว่า “วิวัฒนาการ” ก่อนจะตอบส่วนที่เหลือของคำถาม

Aoki: ร็อกวิวัฒนาการจริงหรือ?

แน่นอนว่ามีสไตล์ใหม่ ๆ เกิดขึ้น มี genre มากขึ้น และมีการผสม genre มากขึ้น แต่ผมไม่แน่ใจว่าควรเรียกสิ่งนี้ว่าวิวัฒนาการหรือไม่ ดนตรีเป็นศิลปะ ความหลากหลายที่เพิ่มขึ้นไม่ได้หมายความว่าเรากำลังพัฒนาจากขั้นหนึ่งไปอีกขั้นเสมอไป

ผมคิดเรื่องนี้มาตั้งแต่เด็กแล้วว่า “rock” เป็นคำที่คลุมเครือมาก ความหมายเปลี่ยนไปตามแต่ละคน จริง ๆ แล้วผมเองก็ไม่รู้ว่าร็อกคืออะไร

บางครั้งผมได้ยินมันใน Takuro Yoshida หรือ Yosui Inoue แม้คนจะไม่จำเป็นต้องจัดพวกเขาเป็นศิลปินร็อก ผมรู้สึกมันใน Michael Jackson ได้ด้วย “Billie Jean” กระแทกผมด้วยพลังแบบนั้น

สำหรับผม ร็อกคืออะไรก็ตามที่กระแทกเรา โดยเฉพาะผ่าน rhythm มันอาจมาจาก Led Zeppelin, Deep Purple, Takuro Yoshida หรือคนที่เล่นอยู่ข้างถนนก็ได้ ถ้ามันกระแทกผมตรง ๆ ผมก็รู้สึกร็อกอยู่ในนั้น

Technology วิวัฒนาการอย่างไม่ต้องสงสัย เครื่องดนตรี เอฟเฟกต์ วิธีบันทึกเสียง และเครื่องมือโปรดักชันเปลี่ยนไป ทุกวันนี้ software สามารถสร้าง arrangement ได้ด้วยการกดปุ่มเดียว มันไม่ได้ดีหรือแย่โดยตัวมันเอง มันเป็นส่วนหนึ่งของยุคที่เราอยู่

นักดนตรีบางคนอาจพอใจกับสิ่งนั้น คนอื่นอาจยังค้นหาบางอย่างที่เป็นของตัวเองต่อไป ผมไม่พอใจถ้ามีอะไรทำงานแทนผม จึงยังทำมันเอง

เครื่องมือวิวัฒนาการ ศิลปะเพิ่มรูปแบบของมัน Aoki ไม่ยอมรับแนวคิดที่ว่าอย่างหลังสามารถวัดเป็นเส้นตรงของ “ความก้าวหน้า” ได้

และยากที่จะไม่ฟังคำตอบนี้เหมือนเป็นบทสรุปอาชีพของเขา Night Hawks ผ่านหลายยุคของอุตสาหกรรมดนตรีญี่ปุ่นมาได้ ก็เพราะทุกครั้งที่ “ขั้นต่อไปที่ดูสมเหตุสมผล” ต้องการให้ Aoki เลิกทำเพลงตามเงื่อนไขของตัวเอง เขาปฏิเสธมัน

เส้นทางสี่สิบปีสู่ “Anmoku no Hibi”

**อะไรเป็นแรงบันดาลใจให้ 暗黙の日々 (Anmoku no Hibi)?**

Aoki: ผมเขียนมันเมื่อประมาณสี่สิบปีก่อน ดังนั้นพูดตามตรงว่าจำแรงบันดาลใจตอนแรกไม่ได้แล้ว

ผมอยากทำอะไรที่ progressive ตอนนั้นฟัง Kansas และวง progressive rock อื่น ๆ แต่ไม่อยากเลียนแบบ Kansas ผมอยากซึมซับบางส่วนจากดนตรีแบบนั้นแล้วทำเป็นเวอร์ชันของตัวเอง — progressive แต่ไม่จำเป็นต้องมากเกินไป

หลายปีต่อมา ผมได้ฟังบันทึก live เก่าบน YouTube ของ Chie ความรู้สึกที่ผูกกับเพลงนั้นกลับมาทันที ปฏิกิริยาของผมคือ “ผมเขียนอะไรแบบนี้จริงหรือ?”

เพลงนั้นติดอยู่ในหัวผมต่อ

เมื่อ Kenta เล่นกีตาร์ Chie ก็เล่นกีตาร์ และผมสามารถโฟกัสที่คีย์บอร์ด สมาชิกชุดปัจจุบันจึงสามารถทำอะไรน่าสนใจกับมันได้ในที่สุด ผมเขียนเพลงใหม่ไว้ด้วย แต่ตอนนั้นเพลงนี้แหละที่เหมาะสม

ทุกคนได้ถูกได้ยิน ทุกคนมีช่วงที่โดดเด่น มันมี hard rock มีองค์ประกอบ progressive และมีความรู้สึกแบบ kayōkyoku ที่ผมชอบมาตลอด

ผมนึกภาพได้แล้วว่าแต่ละคนจะเล่นอย่างไร พอ arrangement นั้นปรากฏขึ้นในหัว ผมก็รู้ทันทีว่าเราต้องบันทึกมัน

ชื่อการแสดงปัจจุบัน ナイトホークスハラダケンタオガン — เขียนใน metadata ของผลงานว่า Night Hawks Harada Kenta Ogan — บีบสมาชิกชุดขยายนี้ไว้ในชื่อที่ยาวอย่างน่าขบขัน บันทึกเสียงระบุ Aoki เป็นผู้เขียนเนื้อร้อง ผู้แต่ง และ producer ขณะที่ lineup สดประกอบด้วย Aoki, Iwashita, มือกลอง Tetsuya Kudo, มือกีตาร์ Kenta Harada และมือเบส Yoshihiro Ogasawara

สำหรับคนที่จำ Aoki ในฐานะมือกีตาร์เป็นหลัก Anmoku no Hibi อาจทำให้งงได้ เขารู้เรื่องนี้ดี

Aoki: บางคนอาจดูแล้วคิดว่า “นี่มันอะไรกัน?” แต่สิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่ผมเคยทำเหมือนกัน คราวหน้าเราอาจทำเพลงที่มีกีตาร์สามตัวก็ได้

กระบวนการผลิตครั้งนี้แตกต่างจากงานก่อน ๆ หรือไม่?

Aoki: มันเป็นงานเก่า ดังนั้นคำถามนี้ใช้ไม่ได้ทั้งหมด ไม่มีวิธีผลิตแบบใหม่พิเศษอะไรให้เปรียบเทียบ

เป็นการแก้คำถามที่ยุติธรรม ความใหม่ไม่ได้อยู่ที่ตัวบทเพลงหรือการสร้าง Night Hawks ขึ้นมาใหม่ทางเทคโนโลยี แต่อยู่ที่การได้ยินเพลงที่เขียนขึ้นสำหรับจินตนาการทางดนตรีของ Aoki ในยุคก่อน ในที่สุดถูกเล่นโดยนักดนตรีที่สามารถทำให้มันสมบูรณ์ได้ในตอนนี้

มิวสิกวิดีโอมีเรื่องราวหรือข้อความพิเศษไหม?

Aoki: ไม่มีข้อความซับซ้อน ผมอยากให้มันกระแทกคุณ

ฟังโดยไม่ต้องคิดมาก ถ้ามีอะไรในนั้นกระทบคุณ แล้วคุณคิดว่า “นี่ดีนะ” แค่นั้นก็พอ

Jeff Beck, Chris Squire และเวทีที่ใหญ่มาก

ถ้าเลือกทำงานร่วมกับนักดนตรีคนไหนก็ได้ ไม่ว่าจะยังมีชีวิตหรือเสียชีวิตแล้ว คุณจะเลือกใคร?

ตอนแรก Aoki ปฏิเสธที่จะตอบเพราะรายชื่อยาวเกินไป เมื่อถูกขอให้จำกัดเหลือสามคน เขาเลือก Jeff Beck, Chris Squire และ Cozy Powell ในที่สุด

เหตุผลเหมือนกันทุกคน: พวกเขาไม่มีใครแทนได้

John Bonham ก็เข้ามาในบทสนทนา ขณะที่ Iwashita เลือก John Frusciante และ Michael Jackson — แม้ Aoki จะบอกว่า Jackson ควรดูจากที่นั่งคนดู ไม่ใช่ขึ้นไปเล่นบนเวทีด้วย

ถ้า Night Hawks สามารถเล่นที่ไหนก็ได้ คุณจะเลือกสถานที่ไหน และอยากทำคอนเสิร์ตแบบใด?

Aoki: Madison Square Garden โชว์ hard rock ขนาดใหญ่และอลังการ

ไม่ใช่คลับเล็ก ๆ ไม่ใช่สถานที่เชิงสัญลักษณ์ที่ผ่านการคิดอย่างพิถีพิถัน หลังจากสี่ทศวรรษที่ต้องต่อสู้เพื่อรักษาวงไว้ ในขณะที่เกือบทุกคนดูเหมือนจะต้องการเพียงตัวหัวหน้าวง Aoki ยอมให้ตัวเองเลือกเวทีที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่นึกออก

ก่อนหน้านี้ในบทสัมภาษณ์ เขายังพูดอะไรที่ไม่หวือหวากว่านั้นมากว่า เมื่ออายุเกินหกสิบ เขาเพิ่งได้ค้นพบว่าการอยู่ในวงดนตรีสามารถสนุกได้

ไม่มี management มาบอกให้เขาไล่นักดนตรี ไม่มี label ผลักให้ไปทำ solo career นักดนตรีรอบตัวเขาสามารถแบกรับเพลงได้โดยไม่ต้องรอคำสั่งในทุกโน้ต เป็นครั้งแรกที่ Night Hawks ให้เสรีภาพแก่เขา แทนที่จะขอให้เขาสละมัน

“ตอนนี้” เขาพูด “เป็นช่วงที่ผมสนุกกับการอยู่ในวงมากที่สุดในชีวิต”

Genres

Hard Rock

อ่านเพิ่มเติม