“Ronin” verscheen op 17 juli 2024, maar het begin lag eerder, in een studio waar Rio Suyama met de vorige bezetting van Re:O opnam. Daar ontmoette ze bassist James Wright. Rio wilde zwaardere muziek maken. James wilde dat gewicht combineren met de synthgedreven sound die zij al had opgebouwd.
Gitarist Jon Roberts en drummer James “J” Stevens maakten de bezetting compleet. Een soloproject dat in Japan was ontstaan, was in het Verenigd Koninkrijk een Japans-Britse band geworden. Rio brengt nog steeds het eerste idee. Ze bepaalt niet langer alleen waar het eindigt.
Op de releasedag sprak J-POP streaming met Re:O over leren schrijven met vier mensen, verhuizen van Japan naar Groot-Brittannië en waarom te veel thee misschien verantwoordelijk is voor bijna onspeelbare drumpartijen.
Dit gesprek is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Een soloproject leert ruziemaken
Eerst: hoe spreek je Re:O uit?
Rio: “Rio”, net als mijn naam.
Wat veranderde toen Re:O een band werd?
Rio: Het was mijn soloproject. Ik verhuisde hierheen en maakte er een band van.
James Wright: Rio zat met haar vorige bezetting in de studio om een EP op te nemen. We raakten aan de praat en ze wilde de richting van haar muziek veranderen. We besloten zwaardere invloeden te mengen met de sound die ze al had neergezet.
Daarvoor hadden we een gitarist nodig, dus kwam Jon erbij, en een drummer, waardoor ook James zich aansloot. Met vier mensen kreeg elk instrument een eigen karakter, in plaats van dat één persoon de muziek bepaalde.
Jullie vier kwamen met heel verschillende muzikale referenties. Wat brengt ieder van jullie mee?
Jon: Metallica is waarschijnlijk het makkelijke antwoord. Van Japanse bands hou ik van LOUDNESS. Akira Takasaki is een van mijn favoriete gitaristen, ook al kan ik niets van wat hij doet. Het is gewoon leuk om naar hem te luisteren.
Rio: Ik luister naar pop en zware muziek. Grimes is een invloed, net als UVERworld, 10-FEET, MAXIMUM THE HORMONE en Nine Inch Nails. Ik hou van te veel verschillende dingen.
James Wright: Breaking Benjamin en Tool zijn twee bands waar ik nooit genoeg van krijg. Spiritbox ook — de manier waarop ze schrijven en wat ze als band hebben opgebouwd is fantastisch.
J: Ik groeide op met grunge en het nu-metal-tijdperk: Nirvana, The Offspring, Green Day, Silverchair, Deftones, Korn, Limp Bizkit, Skindred. Als ik één band moest kiezen, dan Foo Fighters.
De verhuizing draaide om mensen
Rio, waarom verliet je Japan voor het Verenigd Koninkrijk?
Rio: Ik vond het fijn om alleen muziek te maken, maar ik miste het schrijven met andere mensen. Voor Re:O had ik in verschillende bands gespeeld, maar helaas werkte dat niet.
Ik wilde altijd al hierheen omdat het Verenigd Koninkrijk een sterke muziekscene heeft. Ik groeide op met Britse muziek — Arctic Monkeys, maar ook zware muziek, indie rock en punk. Ik dacht dat ik hier misschien geweldige mensen zou vinden om muziek mee te maken.
Re:O: Misschien vind je die ooit. Tot die tijd heb je ons.
Songs beginnen alleen en worden daarna discussies
Hoe begint een Re:O-song tegenwoordig?
Rio: Ik ben niet zo goed in uitgaan of met mensen rondhangen, dus meestal ben ik thuis. Soms komt er een melodie terwijl ik ontspan. Ik open mijn Mac, bouw de song en stuur hem naar de band als ik denk dat het idee goed is.
James Wright: Het begint met een idee van Rio. Daarna bouwen we erop voort en voegen we onze heel verschillende invloeden toe.
J: Rio heeft de gewoonte drumpartijen te schrijven die bijna onmogelijk te spelen zijn. Ik krijg een video van haar scherm: overal dubbele kicks, hi-hatpatronen, een snarepartij die een beetje als jungle klinkt.
Ik snap het idee, maar fysiek zou ik hi-hat en snare zo dicht bij elkaar moeten zetten dat ik beide met dezelfde stok raak — en waarschijnlijk ook de rand. Maar het duwt me buiten mijn comfortzone. De eerste reactie is: “Dat is onmogelijk.” De volgende vraag: “Hoe laten we het werken?”
Rio: Het komt doordat ik te veel thee drink. Ik word enthousiast en schrijf gekke drumpatronen.
We maken veel geluiden die beter zijn naarmate ze harder staan.
Waarom “Ronin” zwaarder moest worden
Volgde “Ronin” hetzelfde proces?
James Wright: Het begon met een synthidee van Rio. Daarna werd het: “Laten we een song over een samoerai schrijven.”
Rio: Ik zei nee.
James Wright: Dus vroeg ik het opnieuw.
Rio: Ik maakte het instrumentale deel, we werkten aan de tekst en zij bleven zeggen: “Dit is een samoeraisong.” Dat was niet wat ik had gepland.
Re:O: Om precies te zijn: het gaat niet over een samoerai. Het gaat over een ronin. Een klein maar belangrijk verschil.
De grap vond het juiste beeld. Re:O beschrijft “Ronin” als een song over verraad, twijfel en de beslissing een nieuw pad te smeden, verbeeld via een meesterloze samoerai. De muziek werd door alle vier de leden geschreven, met teksten van Rio Suyama en James Wright.
Over een paar weken spelen jullie het eerste concert met deze bezetting. Wat wordt anders?
Rio: Het wordt mijn tweede keer in The Spice of Life, maar ons eerste concert samen met deze bezetting. Ik kijk ernaar uit om met deze mensen terug te keren.
J: Het is een nieuwe set, een nieuwe band en bijna een nieuwe sound. We hebben nu synths, backingtracks, in-earmonitoren en clicktracks, dus alles moet precies zijn. Het was een leerproces, maar het klinkt goed. Ik kan niet wachten om het podium op te gaan.
Re:O: Van het oude materiaal heeft maar één song het overleefd. De rest is nieuw.
Vrienden voor zaken
Jullie lijken al opvallend hecht voor een nieuwe bezetting. Is de studio echt zo harmonieus?
J: Je zou de snaarsectie in de studio moeten zien. Het kan lijken op twee neushoorns die met hun koppen tegen elkaar botsen. We hebben creatieve verschillen omdat iedereen weet hoe zijn eigen stijl in een song moet verschijnen.
Re:O: Soms kibbelen we als een oud getrouwd stel. Daarna gaan we verder.
J: Onze WhatsApp-groep staat vol memes en bewerkte video’s, maar we weten elkaar ook op te beuren als iemand een slechte dag heeft. We hebben doelen, maar het draait niet alleen om zaken. Boven alles zijn we vrienden.
Re:O: We zijn een groep vrienden die muziek maakt waar we van houden. We willen dat mensen met ons meegaan op deze reis.