In januari 2026 belde 玉置浩二 (Koji Tamaki) ASKA met een vraag: moesten ze dat nooit uitgebrachte lied uitvoeren?
Het lied was 「音銀河」 (Oto Ginga). Ze hadden het meer dan twaalf jaar eerder geschreven en zelfs geprobeerd op te nemen. De sessie stopte voordat het werk af was. Nu wilde Tamaki het zingen in NHK BS’ Koji Tamaki Show. De begeleiding was nog steeds onvoltooid.
ASKA stemde toe. Hij richtte zich op de productie, bouwde het nummer vanaf het begin opnieuw op en ging met Tamaki de NHK-studio in voordat er een label of releasedatum was bepaald. Het optreden werd in maart uitgezonden. De single verscheen op 16 september.
Die volgorde zegt meer over Oto Ginga dan de gebruikelijke belofte van een langverwachte hereniging. Tamaki en ASKA kozen eerst voor het optreden. De commerciële release kwam later.
Een cassette tussen twee afzonderlijke geschiedenissen
Tamaki en ASKA zijn allebei geboren in 1958, maar hun carrières vormen geen netjes parallel paar.
CHAGE and ASKA debuteerden in 1979. Tegen het begin van de jaren negentig hadden nummers als 「SAY YES」 en 「YAH YAH YAH」 het duo in het centrum van de Japanse populaire muziek geplaatst. Hun concerten bereikten ook publiek in Oost-Azië, terwijl ASKA naast de groep een solorepertoire opbouwde.
安全地帯 (Anzen Chitai) maakten hun platendebuut in 1982. 「ワインレッドの心」 (Wine Red no Kokoro) werd het jaar daarop hun doorbraak, gevolgd door nummers als 「恋の予感」 (Koi no Yokan) en 「悲しみにさよなら」 (Kanashimi ni Sayonara). Hun muziek vond zijn weg naar Hongkong, Taiwan, Singapore en Maleisië, geholpen door talrijke Kantonese bewerkingen. Tamaki begon in 1987 aan zijn solocarrière en bouwde geleidelijk een tweede catalogus onder zijn eigen naam op.
Ze behoorden tot dezelfde generatie en kenden elkaar privé. Toch bleven ze verbonden aan verschillende oeuvres, samenwerkingen en volle agenda’s. ASKA schreef dat ze vaak spraken over samen op een podium staan. Een gezamenlijke tournee was iets anders.
Muziek ontstond desondanks wanneer ze elkaar ontmoetten. Tamaki bracht ASKA ooit een cassette. ASKA voegde zijn eigen ideeën toe en het nummer ging heen en weer terwijl ze eraan werkten. Uit die uitwisseling ontstond Oto Ginga.
De eerste opnamepoging leidde niet tot een release. Er was geen dertien jaar durende campagne om het nummer te redden. Het werk stopte gewoon.
Het televisieoptreden bracht het project bijna toevallig weer tot leven. Volgens ASKA’s eigen verslag was het programma aanvankelijk geregeld tussen NHK en hun respectieve managementteams. Geen van beide zangers wist ervan toen de plannen al liepen. Tamaki belde vervolgens en stelde het onuitgebrachte nummer voor.
Voor de uitzending keerde ASKA zelfs terug naar de kanjinaam 飛鳥涼 (Asuka Ryō), die hij eerder in zijn carrière gebruikte. Hij beschreef het studio-optreden als een vorm van vreugde die hij nooit eerder zo had ervaren. Op dat moment had de platenmaatschappij nog niets besloten. Ook de releasedatum lag niet vast.
“Het presenteren is alles”, schreef hij.
Het oude nummer was niet meer genoeg
Volgens ASKA was de versie van meer dan twaalf jaar eerder nog ruw. De tijd had haar niet bewaard in een vorm die hij wilde uitbrengen.
“Als er twaalf of dertien jaar zijn verstreken, wil je op allerlei plekken de tekst, melodie en het arrangement veranderen”, legde hij na de uitzending uit.
Dat deed hij ook.
Dit was geen restauratie. De oude cassette leverde de geschiedenis en een deel van het materiaal. Voor de productie van 2026 waren een nieuw compositieproces, een voltooide begeleiding en een nieuwe opname nodig. Sony Music omschrijft het resultaat als een volledige samenwerking, met de gedachten van beide zangers voor mensen die vandaag leven en hun hoop voor de toekomst.
Hun gedeelde geboortejaar biedt context, geen kant-en-klare interpretatie. Oto Ginga hoeft geen plechtige verklaring te worden over twee mannen die de zeventig naderen. Belangrijker is iets eenvoudigers: na meer dan vier decennia in de muziek waren ze bereid hun eigen beslissingen opnieuw open te breken. Vertrouwde woorden, melodieën en arrangementen werden veranderd omdat ze voor hun makers niet meer af klonken.
De cd bevat ook een tweede nieuw nummer, 「命の宿り」 (Inochi no Yadori), gevolgd door een instrumentale versie van Oto Ginga. Sony presenteert Inochi no Yadori als een akoestisch stuk over de waarde van het leven. Daardoor wordt de release meer dan een fysiek aandenken aan het NHK-optreden. Koji Tamaki en ASKA namen samen twee nummers op onder één gezamenlijke naam.
Beiden keren onmiddellijk terug naar hun eigen carrières. Tamaki begon in augustus aan een landelijke tournee van 30 data en stond gepland om op de releasedag van de single in Osaka op te treden. ASKA begint drie dagen later aan een tournee van 52 data. Er is geen gezamenlijke tournee aangekondigd.
In maart, nadat hij terugblikte op de afgebroken sessie en alles wat hij had veranderd, sloot ASKA zijn verslag af met een veel eenvoudiger oordeel:
“Ik ben blij dat we het nu kunnen presenteren.”