Saint Seiya verscheen op 11 oktober 1986 op de Japanse televisie. Voor velen begint de muzikale identiteit van de serie met Pegasus Fantasy van MAKE-UP, een openingsthema waarvan de energie al vier decennia standhoudt. Maar achter de gitaren en de belofte van heroïsche gevechten gaf een andere componist de serie een groot deel van haar emotionele diepgang: 横山菁児 (Seiji Yokoyama).
Yokoyama stond voor een ongewone muzikale uitdaging. Saint Seiya bracht Griekse mythologie, kosmische krachten, oude tempels en jonge strijders die zich voor anderen wilden opofferen samen. De muziek moest ruimte bieden aan goden en legenden, zonder de kwetsbaarheid van hun tegenstanders uit het oog te verliezen.
Zijn orkestrale werk gaf de serie haar grootsheid. De door het Andromeda Harmonic Orchestra uitgevoerde muziek putte uit de klassieke traditie zonder daarin opgesloten te blijven. In een interview uit 2018 wees Toshihiko Sahashi, componist van latere Saint Seiya-producties, op het belang van koperblazers voor de helden en op de rock- en eigentijdse elementen in Yokoyama's muziek.
Misschien is de ruimte die hij aan verdriet gaf echter zijn interessantste bijdrage.
De soundtrack van de oorspronkelijke televisieserie bevat onder meer アテナ、その愛 (Athena, Sono Ai), 哀しき兄弟たち (Kanashiki Kyōdai-tachi) en 追憶〜哀しみ (Tsuioku: Kanashimi). Naast de muziek voor confrontaties en het Heiligdom laten deze composities een andere kant van het verhaal horen: genegenheid, afscheid, herinnering en verlies.
Die emotionele laag is essentieel voor Saint Seiya. De hoofdpersonen beschikken over buitengewone krachten, maar hun vastberadenheid komt voort uit menselijke gevoelens. Vriendschap, trouw en de angst iemand te verliezen geven betekenis aan gevechten die anders vooral spektakel zouden zijn.
Nippon Columbia bracht de eerste Saint Seiya-muziekcollectie uit op 21 januari 1987, ruim drie maanden na de televisiepremière. Latere opnamen breidden Yokoyama's muzikale wereld uit in de oorspronkelijke serie en de films.
De originele soundtrackalbums zijn niet beschikbaar op Spotify. De onderstaande link verwijst naar het artiestenprofiel, niet naar die opnamen.
Veertig jaar later biedt zijn muziek een andere weg terug naar Saint Seiya. Achter de vertrouwde gevechten en gouden harnassen klinken melodieën voor momenten waarop zelfs de sterkste strijders iets te verliezen hebben.