Unang inilathala ang panayam na ito noong Mayo 26, 2024. Inedit ito para sa mas malinaw na pagbasa at muling inayos ayon sa editorial format na ginamit ng J-POP streaming noong 2026. Ang mga banggit sa mga proyektong noon ay nasa hinaharap ay nananatili sa orihinal na konteksto ng 2024.
Gumagawa si Flehmann ng mga kanta mula sa tunog: chord na nagbabago kada beat, ibong na-record sa parke, o rhythm pattern na alam niyang madalas niyang ulitin. Puwedeng maghintay ang mga salita at larawan. Kailangan muna niya ng isang bagay na maririnig.
Dinala siya ng ganitong paraan mula sa instrumental electronic music tungo sa pakikipagtulungan sa mga singer, VTuber at VSinger. Ito rin ang humubog sa “Save my love,” na inilabas noong Mayo 1, 2024: isang disco house track kung saan lumilipat ang synthesized voice ni Sheena sa English at Japanese. Napili na ng J-POP streaming ang kanta para sa 2024 playlist nito nang gawin ang panayam na ito.
Hindi tinatawag ni Flehmann ang sarili niyang professional musician. May iba siyang pangunahing trabaho, ilang taon siyang lumayo sa pag-compose, at bumalik noong COVID-19 pandemic dahil ang paggawa ng musika ay isang bagay na kaya niyang gawin sa bahay. Mahalaga sa kanya ang pagkakaibang iyon. Gayundin ang mismong paggawa.
Isang second-hand synthesizer at ang ideyang marinig
Nagsimula ang kuwento mo sa second-hand synthesizer. Ano ang ginawa mo rito?
Nakuha ko ang una kong used synthesizer noong junior high school. Noong una, nilalaro ko lang ang mga tunog at bumibili ng sheet music ng mga sikat na J-POP song para matugtog ko sa piano. Pagkatapos, sinimulan kong gamitin ang built-in sequencer ng synthesizer para gumawa ng original pieces. Pangit ang mga iyon — halos hindi matatawag na kanta — pero doon ako nagsimulang mangarap na balang araw ay maibahagi ko ang sarili kong musika sa mundo.
Aling mga record ang tumulong para maging musical language ang curiosity na iyon?
Noong teenager ako, malakas ang impluwensiya sa akin ng electronic music: techno, house at electronica. Nakikinig ako kina Derrick May at Ken Ishii, sa mga drum and bass artist gaya ng 4hero at Goldie, at kina Matthew Herbert at Mouse on Mars.
Pinakagusto ko ang French touch at filter house. Nagagawa ng Daft Punk at Cassius na gawing pop at direkta ang electronic music. Nakikinig din ako sa malalaking J-POP artist noong panahong iyon. Pareho pa ring bahagi ng musika ko ang dalawang panig na iyon, lalo na sa melodies, song structures at beats.
Napagdesisyunan mo ba kailanman na kailangang maging propesyon ang musika?
Hindi. May iba akong pangunahing trabaho, kaya hindi ako professional music artist. Talagang gusto ko lang gumawa ng musika.
Mula pa noong estudyante ako, nagko-compose at nagre-release na ako sa pamamagitan ng independent labels sa Japan, pero matagal akong tumigil nang magsimula akong magtrabaho. Bumalik ako bilang Flehmann noong Hulyo 2020. Nilimitahan ng pandemic ang mga lugar na mapupuntahan namin, at ang pag-compose ay isang bagay na puwede kong gawin sa bahay. Iyon ang nagbalik sa akin.
Nagsisimula sa mismong tunog
Kapag nagbubukas ka ng bagong project, ano ang karaniwang nauuna?
Isang core sound idea. Maaari kong isipin kung ano ang mangyayari kung magbabago ang chord backing sa bawat beat. Maaari rin akong gumawa ng track mula sa magandang recording ng birdsong na nakuha ko sa parke. Bihira akong magsimula sa concept na ipinapahayag sa salita o larawan. Karaniwang nauuna ang isang partikular na tunog, timbre o beat pattern, at doon ko binubuo ang kanta.
Mabilis magbago ang electronic music. Paano mo iniiwasang habulin ang bawat bagong genre habang pinananatiling current ang production?
Napakaraming genre ang naghahalo ngayon sa Japan at sa ibang lugar. Nahahati sila sa mas maliliit na kategorya, muling nagsasama, at lumilikha pa ng mas maraming kategorya. Mahirap sundan ang bawat trend.
Mas pinagtutuunan ko ng pansin na hindi tunog luma ang sound quality. Tinitingnan ko ang low end, paggamit ng reverb at delay, at balance ng vocal mix. Kapag tama ang mga pundasyong iyon, puwede akong gumawa sa mga genre na gusto ko at gumamit ng structures na natural para sa akin.
Ano ang nagpapakilalang iyo ang isang track kahit magbago ang genre?
Wala akong iisang mensaheng dinadala mula kanta hanggang kanta. Ang gusto ko ay may makarinig ng track at maisip, “Parang Flehmann ito.” Sinisikap kong panatilihin ang ilang melodic phrases at rhythm patterns kahit nagpapalit ako ng genre.
Medyo nakakahiya pag-aralan ang sarili mong quirks, pero interesante rin. Para silang verbal habits o kakaibang doodles na iginuguhit mo sa notepad nang hindi namamalayan. May ganoon din akong habits sa musika: melodies na natural hinahanap ng mga daliri ko at ilang paraan ng pag-arrange ng beats. Sinisikap kong maintindihan ang mga iyon at mag-iwan ng ilan sa bawat kanta.
“Save my love”: dalawang wika, isang boses
Pinaghahalo ng “Save my love” ang English at Japanese sa synthesized voice ni Sheena. Ano ang naibigay nitong posibilidad sa iyo?
Karangalan para sa akin na pinili ng J-POP streaming ang “Save my love” para sa 2024 playlist nito. Salamat.
May vocals ang kanta, pero hindi ako nakipag-collaborate sa isang human singer. Ginamit ko ang Synthesizer V para likhain ang boses ni Sheena. Napakahusay nitong humawak ng English at Japanese, at gusto kong seamless ang transition sa dalawang wika.
Maliwanag ang production, pero hindi ganoon ang kuwento. Ano ang gusto mong makita ng listeners sa loob nito?
Ang lyrics ay kuwento ng paghihiwalay na bahagyang malungkot, hindi isang masayang love story. Sana ma-enjoy ng listeners ang borderless feeling mula sa English at Japanese lyrics, kasama ang pop sensibility ng French touch at disco house na gusto ko.
Ginawa ng illustrator na si Naoyoshi ang cover. Tugma ang emotion nito sa kuwento ng lyrics, kaya gusto kong maranasan ng mga tao nang sabay ang music at artwork.
Pag-aaral magsulat para sa ibang boses
Marami ka nang vocal tracks ngayon, kahit instrumental ang simula ng Flehmann. Ano ang nagbago?
Isa sa pinakamahirap at pinakamasayang bahagi ng project na ito ang pakikipagtrabaho sa vocalists. Bago ako maglabas ng musika bilang Flehmann, hindi pa ako nakagawa ng vocal music. Malabong ambisyon lang noon ang makipag-collaborate sa isang singer — isang bagay na umaasa akong masubukan balang araw.
Naglabas muna ako ng instrumentals. Habang mas maraming tao ang nakakatuklas sa mga iyon, nagbukas ang social media ng mga pagkakataong makatrabaho ang vocalists. Mas kamakailan, nakatrabaho ko rin ang VTubers at VSingers. Inspiring ang bawat collaboration dahil binabago ng boses ng ibang tao kung ano ang maaaring kalabasan ng musika.
Lumago rin sa parehong paraan ang visual side. Nagsimula akong makipagtrabaho sa illustrators para sa cover art at music videos, sa halip na ituring ang image bilang bagay na idinadagdag lang sa dulo.
May ilang tracks ding napili sa official playlists ng Spotify, Apple Music at YouTube Music. Nakakaengganyo ang makitang umiikot ang musika sa pamamagitan ng mga selection na iyon, pero pakiramdam ko marami pa rin akong kailangang matutunan. Hindi ko masyadong pine-pressure ang sarili ko at hindi ko iniisip na isa akong successful artist. Gusto kong patuloy na maglabas ng musika nang regular dahil gusto kong gawin ito.
Ang sumunod
Ang collaboration na inihahanda ni Flehmann noong panahon ng panayam na ito ay inilabas bilang “Natsu-iro Outsider” noong Hulyo 10, 2024 kasama ang vocalist na si Megumi Ebina.
Noong nag-usap tayo noong Mayo 2024, ano na ang nagsisimulang mabuo?
Naghahanda ako ng collaboration kasama ang vocalist na si Megumi Ebina para sa Hulyo. Nagdala iyon ng garage elements sa music ko, na hindi ko pa gaanong na-explore noon. Ang malinaw niyang boses sa mabilis na beat ay nagbigay sa track ng energy na excited akong marinig ng mga tao.
Plano kong patuloy na makipagtrabaho sa vocalists, VTubers at VSingers. Mahirap minsan makahanap ng opportunities, pero gusto ko ring makipag-collaborate sa singers at artists sa labas ng Japan. Available ang music ko, kasama ang collaborations, para sa royalty-free commercial use, at balak kong ipagpatuloy iyon.
Ako pa rin ang gumagawa ng karamihan sa production, at naging convincing na ang software instruments para magbukas ng mga pintong dati ay parang sarado. Balang araw, gusto kong subukan ang rock o band-style pop.
Kung maaari kang magpalipas ng isang gabi na kausap ang isang musician, sino ang pipiliin mo?
Matthew Herbert. Hindi ko na mabilang kung ilang beses kong pinakinggan ang Bodily Functions. May dala itong social at mas madidilim na ideya nang hindi nagiging preachy. Catchy, maganda, distinctive at playful ang album. Gusto kong tanungin siya kung saan nagsisimula ang ganoong musical ideas.
At kapag hindi na dumarating ang sarili mong mga ideya?
Naglalaro ako ng games. Karaniwang nakaka-refresh ng isip ang pahinga, at madalas may ideyang sumusunod pagkatapos.
O baka gusto ko lang ng dahilan para maglaro.