“Ronin” 17 Temmuz 2024’te yayımlandı, ancak başlangıç noktası daha önceydi: Rio Suyama’nın Re:O’nun eski kadrosuyla kayıt yaptığı bir stüdyoda. Orada basçı James Wright ile tanıştı. Rio daha ağır müzik yapmak istiyordu. James ise bu ağırlığı onun zaten kurduğu synth ağırlıklı sesle birleştirmek istiyordu.
Gitarist Jon Roberts ve davulcu James “J” Stevens kadroyu tamamladı. Japonya’da başlayan solo proje, Birleşik Krallık’ta Japon-Britanyalı bir gruba dönüşmüştü. İlk fikri hâlâ Rio getiriyor. Artık o fikrin nereye varacağını tek başına belirlemiyor.
Yayımlanma gününde J-POP streaming, Re:O ile dört kişi olarak yazmayı öğrenmek, Japonya’dan Britanya’ya taşınmak ve fazla çayın neden neredeyse çalınamaz bazı davul partilerinden sorumlu olabileceği üzerine konuştu.
Bu konuşma uzunluk ve açıklık için düzenlenmiştir.
Solo proje tartışmayı öğreniyor
Önce en temel soru: Re:O nasıl okunuyor?
Rio: “Rio”, ismim gibi.
Re:O bir gruba dönüştüğünde ne değişti?
Rio: Eskiden solo projemdi. Buraya taşındım ve onu bir gruba dönüştürdüm.
James Wright: Rio eski kadrosuyla stüdyoda bir EP kaydediyordu. Konuşmaya başladık ve yaptığı müziğin yönünü değiştirmek istiyordu. Daha ağır etkileri zaten kurduğu sesle birleştirmeye karar verdik.
Bunun işlemesi için bir gitariste ihtiyacımız vardı, Jon böyle geldi; bir davulcu da gerekiyordu, James de katıldı. Dört kişi olunca müziği tek bir kişinin yönetmesi yerine her enstrüman kendi karakterini kazandı.
Dördünüz çok farklı müzikal referanslarla geldiniz. Her biriniz ne getiriyor?
Jon: Metallica muhtemelen kolay cevap. Japon grupları arasında LOUDNESS’ı seviyorum. Akira Takasaki en sevdiğim gitaristlerden biri, yaptığı hiçbir şeyi yapamasam da. Onu dinlemek başlı başına eğlenceli.
Rio: Pop da ağır müzik de dinliyorum. Grimes bir etki, UVERworld, 10-FEET, MAXIMUM THE HORMONE ve Nine Inch Nails da öyle. Çok fazla farklı şeyi seviyorum.
James Wright: Breaking Benjamin ve Tool hiç sıkılmadığım iki grup. Spiritbox da — yazma biçimleri ve grup olarak kurdukları şey harika.
J: Grunge ve nu metal dönemiyle büyüdüm: Nirvana, The Offspring, Green Day, Silverchair, Deftones, Korn, Limp Bizkit, Skindred. Ama tek bir grup seçmem gerekirse Foo Fighters.
Taşınmanın nedeni insanlardı
Rio, neden Japonya’dan Birleşik Krallık’a taşındın?
Rio: Tek başıma müzik yapmayı seviyordum ama başkalarıyla yazmayı özlüyordum. Re:O’dan önce birkaç grupta çaldım ama ne yazık ki yürümedi.
Buraya her zaman gelmek istemiştim çünkü Birleşik Krallık’ın güçlü bir müzik sahnesi var. British müzikle büyüdüm — Arctic Monkeys, ama ağır müzik, indie rock ve punk da. Buraya taşınırsam birlikte müzik yapabileceğim iyi insanlar bulabilirim diye düşündüm.
Re:O: Belki bir gün bulursun. O zamana kadar biz varız.
Şarkılar yalnız başlar, sonra tartışmaya dönüşür
Bugün bir Re:O şarkısı nasıl başlıyor?
Rio: Dışarı çıkmak veya insanlarla takılmak konusunda pek iyi değilim, bu yüzden genellikle evdeyim. Bazen dinlenirken bir melodi geliyor. Mac’i açıyorum, şarkıyı kuruyorum ve fikir iyi gelirse gruba gönderiyorum.
James Wright: Rio’dan bir fikirle başlıyor. Sonra onun üzerine kuruyor ve çok farklı etkilerimizi ekliyoruz.
J: Rio’nun neredeyse çalınması imkânsız davul partileri yazma alışkanlığı var. Ekranının videosunu alıyorum: her yerde double kick, hi-hat pattern’leri, biraz jungle gibi gelen bir snare partisi.
Fikri anlıyorum ama fiziksel olarak hi-hat ve snare’i o kadar yakın kurmam gerekir ki aynı bagetle ikisine birden vururum — muhtemelen kasnağa da. Ama bu beni konfor alanımın dışına çıkarıyor. İlk tepki: “Bu imkânsız.” Sonraki soru: “Bunu nasıl çalışır hale getiririz?”
Rio: Çünkü çok fazla çay içiyorum. Heyecanlanıp çılgın davul pattern’leri yazıyorum.
Yaptığımız pek çok ses, ne kadar yüksekse o kadar iyi oluyor.
“Ronin” neden daha ağır olmak zorundaydı
“Ronin” de aynı süreci mi izledi?
James Wright: Rio’dan bir synth fikriyle başladı. Sonra “Bir samuray hakkında şarkı yazalım”a dönüştü.
Rio: Hayır dedim.
James Wright: Ben de tekrar sordum.
Rio: Instrumental’ı yaptım, sözler üzerinde çalıştık ve onlar sürekli “Bu bir samuray şarkısı” diyordu. Benim planladığım şey değildi.
Re:O: Doğrusu samuray hakkında değil. Ronin hakkında. Küçük ama önemli bir fark.
Şaka doğru imgeyi buldu. Re:O, “Ronin”i ihaneti, kendinden kuşkuyu ve efendisiz bir samuray figürü üzerinden yeni bir yol açma kararını anlatan bir şarkı olarak tanımlıyor. Müziği dört üye birlikte yazdı, sözler Rio Suyama ve James Wright’a ait.
Birkaç hafta sonra bu kadroyla ilk konserinizi vereceksiniz. Ne farklı olacak?
Rio: The Spice of Life’ta ikinci kez olacağım ama bu kadroyla ilk ortak konserimiz. Bu insanlarla geri dönmek için heyecanlıyım.
J: Yeni set, yeni grup ve neredeyse yeni bir ses. Artık synth’ler, backing track’ler, in-ear monitor’ler ve click track’ler var, bu yüzden her şey kesin olmalı. Bir öğrenme süreci oldu ama iyi duyuluyor. Sahneye çıkmak için sabırsızlanıyorum.
Re:O: Eski materyalden yalnızca bir şarkı kaldı. Geri kalanı yeni.
İşten önce arkadaşlık
Yeni bir kadro için şimdiden çok yakın görünüyorsunuz. Stüdyo gerçekten bu kadar uyumlu mu?
J: Stüdyodaki string bölümünü görmelisiniz. Bazen iki gergedanın kafa kafaya gelmesi gibi görünüyor. Yaratıcı farklılıklarımız var çünkü herkes kendi stilinin şarkıda nasıl görünmesini istediğini biliyor.
Re:O: Bazen yaşlı bir evli çift gibi didişiyoruz. Sonra devam ediyoruz.
J: WhatsApp grubumuz meme’ler ve düzenlenmiş videolarla dolu ama birinin kötü bir günü olduğunda birbirimizi ayağa kaldırmayı da biliyoruz. Hedeflerimiz var ama her şey iş değil. Her şeyden önce arkadaşız.
Re:O: Sevdiğimiz müziği yapan bir arkadaş grubuyuz. İnsanların da bu yolculuğa bizimle gelmesini istiyoruz.