ตอนตีสี่ ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น TORAUMA อยู่ในครัวแห่งหนึ่งที่อาโอโมริแล้ว กำลังเตรียมอาหารสำหรับคนราวสี่สิบคน
เขาทำงานเป็นพ่อครัวในสถานดูแล และระหว่างทำอาหาร เขาก็เขียนเนื้อเพลงไปด้วย
นั่นคือปี 2017 และเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ “pink elephant” ถือกำเนิดขึ้น
เพลงนี้กลับมาในเวอร์ชันใหม่เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2026 พาเราย้อนกลับไปยังช่วงที่ TORAUMA ย้ายกลับมาอาโอโมริหลังจากใช้ชีวิตในเขตโตเกียว และกำลังพยายามสร้างชีวิตประจำวันขึ้นมาใหม่ เวอร์ชันต้นฉบับบันทึกเสียงที่ M.S.W ในอาโอโมริ ตอนที่ทั้งเขาและวิศวกรเสียงยังอยู่ระหว่างค้นหาวิธีของตัวเอง ส่วนเวอร์ชันปี 2026 บันทึกที่ DGH ในโอกินาวะ โดยให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับการทำให้ถ้อยคำของเขาฟังชัดขึ้น
เก้าปีนั้นบรรจุเรื่องราวเกือบทั้งหมดไว้แล้ว
TORAUMA เกิดที่โทวาดะ จังหวัดอาโอโมริ ก่อนจะไปใช้ชีวิตในเขตโตเกียว กลับขึ้นเหนืออีกครั้ง และสุดท้ายขับรถไปโอกินาวะหลังได้รับคำเชิญจาก MAVEL และ HANG ผลงานดิจิทัลปี 2020 « 椿 » (Tsubaki) ซึ่งเคยถูกอัปโหลดลง SoundCloud มาก่อนหลายปี ได้พบผู้ฟังวงกว้างขึ้นมากในปี 2023 หลังเริ่มได้รับความสนใจบน TikTok และขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ต Heatseekers Songs ของ Billboard Japan
แต่เมื่อเราได้พูดคุยกับเขา TORAUMA ไม่ได้มองความสำเร็จที่มาช้านี้ว่าเป็นการพิสูจน์ตัวเอง
เขาพูดถึงครัวก่อนรุ่งสาง เนื้อเพลงเก่า ๆ ที่ยังทำให้เขาเขิน วิธีที่อาโอโมริ โตเกียว และโอกินาวะสอนสิ่งที่แตกต่างกันเกี่ยวกับแร็ป ความโดดเดี่ยวแปลกประหลาดเวลานั่งเลื่อนโซเชียลมีเดียทั้งที่รายล้อมด้วยผู้คน และสิ่งที่เขาอยากบอกตัวเองในเวอร์ชันที่เหนื่อยล้า ผู้เขียน “pink elephant” เมื่อเก้าปีก่อน
“ผมคิดเรื่องเนื้อเพลงอยู่ในครัวก่อนพระอาทิตย์ขึ้น”
J-POP streaming: “pink elephant” เขียนขึ้นในปี 2017 ช่วงเวลาที่ยากลำบากหลังคุณกลับจากโตเกียวมาอาโอโมริ เมื่อมองย้อนกลับไป คุณจำอะไรเกี่ยวกับตัวเองในตอนนั้นได้ชัดที่สุด?
TORAUMA: ผมทำงานเป็นพ่อครัวในสถานดูแล ผมจำได้ชัดมากว่าต้องไปทำงานตอนตีสี่ แล้วเตรียมอาหารสำหรับคนประมาณสี่สิบคนด้วยตัวเอง
ผมทำงานในครัวก่อนพระอาทิตย์ขึ้น พร้อมกับคิดเรื่องเนื้อเพลงไปด้วย
เก้าปีต่อมา ทำไมคุณถึงคิดว่านี่คือเวลาที่เหมาะจะกลับไปหา “pink elephant”? มีอะไรในเวอร์ชันเดิมที่คุณอยากทำต่างออกไปในวันนี้ไหม?
แนวคิดของโชว์เดี่ยวของผมคือการมองย้อนกลับไปในอดีตและสร้างสะพานไปสู่อนาคต ผมจึงตัดสินใจนำเพลงเก่าบางเพลงที่ไม่เคยเผยแพร่มาทำใหม่
“pink elephant” เดิมทำขึ้นที่สตูดิโอ M.S.W ในอาโอโมริ ตอนนั้นวิศวกรเสียงเพิ่งเริ่มทำงาน เราสองคนเลยเหมือนค่อย ๆ คลำทางไปด้วยกันจริง ๆ
เวอร์ชันนี้บันทึกที่ DGH ในโอกินาวะ ครั้งนี้ผมพยายามทำให้เนื้อเพลงเข้าใจง่ายกว่าในบันทึกเสียงต้นฉบับ
เมื่อกลับไปอ่านเนื้อเพลงที่เขียนโดยตัวคุณในวัยเด็กกว่าเดิม มันยังรู้สึกเป็นคำของคุณทั้งหมดอยู่ไหม? หรือบางครั้งเหมือนมีคนอื่นเป็นคนเขียน?
สิ่งที่ผมคิดตอนอายุน้อยกว่านี้ต่างจากสิ่งที่ผมคิดในตอนนี้ แต่ผมเชื่อว่าความคิดเหล่านั้นเชื่อมโยงกับคนที่ผมเป็นในวันนี้
แม้บาง flow จะทำให้ผมรู้สึกเขิน หรือบางคำจะดูไม่โตพอ ผมก็ยังรู้สึกว่านั่นคือคำของผม
บางครั้งพลังของตัวผมในวัยนั้นแรงมาก จนทำให้ตัวผมในวันนี้ต้องตั้งหลักขึ้นมานิดหนึ่งด้วยซ้ำ
คุณเคยอธิบาย “pink elephant” ด้วยภาพของการมองรูปถ่ายที่ตัวเองยิ้มอยู่ท่ามกลางผู้คน ทั้งที่ในความเป็นจริงกลับนั่งอยู่คนเดียว วิธีที่คุณรู้สึกถึงความโดดเดี่ยวเปลี่ยนไปตั้งแต่ปี 2017 ไหม?
เปลี่ยนไป 180 องศาเลยครับ
ตอนนี้ผมอยู่ในสภาพแวดล้อมที่สามารถพบเจอนักดนตรีรุ่นเดียวกันได้ง่าย จึงต่างจากตอนนั้นอย่างสิ้นเชิง ทุกวันนี้ผมต่อสู้กับความโดดเดี่ยวน้อยลงมาก
แต่ถ้าผมกลับไปอยู่คนเดียวอีก ผมคิดว่าคงเริ่มอยากได้สิ่งที่ตัวเองไม่มีอีกเหมือนกัน
และถึงจะอยู่ท่ามกลางคนจำนวนมาก เวลาผมอยู่บนโซเชียลมีเดีย ผมก็ยังรู้สึกโดดเดี่ยว
อาโอโมริ โตเกียว และโอกินาวะ
เส้นทางของคุณพาจากอาโอโมริไปเขตโตเกียว กลับมาอาโอโมริ และสุดท้ายไปโอกินาวะ สถานที่ที่คุณอาศัยอยู่มีผลต่อวิธีเขียนเพลงและวิธีเข้าใจตัวเองในฐานะศิลปินมากแค่ไหน?
ผมคิดว่าสถานที่ที่เราอยู่เป็นส่วนสำคัญมากของแร็ป
โตเกียวเป็นเมืองใหญ่มาก และเมื่อก่อนผมคิดว่าไม่มีสภาพแวดล้อมไหนจะเหมาะกับการเรียนรู้เรื่องถนนได้ดีกว่านี้แล้ว
แต่ทุกเมืองมีวัฒนธรรมถนนของตัวเอง แม้สีสันจะแตกต่างกัน
อาโอโมริสอนผมเรื่องความเงียบสงบและอะไรบางอย่างที่ติดดิน
ที่โอกินาวะ ผมกำลังเรียนรู้วิธีปล่อยตัวให้ผ่อนคลาย และวิธีพลิกเอาจิตวิญญาณของตัวเองออกมาให้เห็น
“Tsubaki” เข้าถึงผู้ฟังวงกว้างขึ้นมากหลายปีหลังจากถูกสร้างขึ้น รู้สึกอย่างไรที่เห็นเพลงเก่าถูกผู้คนจำนวนมากค้นพบราวกับเป็นเพลงใหม่?
ผมดีใจมากที่ความคิดของตัวเองในวัยนั้นได้รับการยอมรับ
ผมมักทำเพลงเวลาที่กำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่าง ดังนั้นถ้าความขัดแย้งในใจจากตอนนั้นสามารถกลายเป็นพลังใหม่ให้ผู้ฟังได้ สำหรับผมในฐานะแร็ปเปอร์ ไม่มีอะไรน่าดีใจไปกว่านี้แล้ว
ประสบการณ์ของ “Tsubaki” เปลี่ยนวิธีที่คุณคิดเรื่องเวลาในดนตรีไหม? คุณคิดว่าเพลงหนึ่งอาจต้องรอหลายปีกว่าจะพบผู้ฟังของมันหรือไม่?
วิธีคิดของผมเกี่ยวกับเวลาไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก
ผมอยากทำเพลงที่ไม่ขึ้นกับกระแสและสามารถคงอยู่ได้โดยไม่เปลี่ยนแปลงมาตลอด
แม้จะผ่านสิ่งที่เกิดขึ้นกับ “Tsubaki” ผมก็ไม่เคยรู้สึกว่า “ในที่สุดผู้คนก็ยอมรับผมแล้ว” หรือรู้สึกว่าตัวเองอดทนมาหลายปีเพื่อรอช่วงเวลานี้
ผมแค่รู้สึกขอบคุณ
ผมเชื่อว่าดนตรีที่มีส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณผมอยู่ในนั้น จะพบผู้ฟังที่มันควรได้พบในที่สุด
“Hip-hop คือเหตุผลที่ผมยังมีชีวิตอยู่”
ฮิปฮอปญี่ปุ่นกำลังเข้าถึงผู้ฟังต่างประเทศมากขึ้น แม้ว่าส่วนใหญ่ของซีนยังไม่เป็นที่รู้จักนอกญี่ปุ่น คุณอยากให้คนที่ค้นพบเพลงของคุณจากต่างประเทศเข้าใจอะไรเกี่ยวกับตัวคุณและต้นกำเนิดของเพลงคุณ?
ผมเป็นคนที่คิดลบมาก และผมเปลี่ยนความกังวลกับความขัดแย้งภายในให้กลายเป็นเพลง
บางทีสิ่งที่ผมทำอาจแตกต่างจากรูปแบบดั้งเดิมของ hip-hop แต่ hip-hop คือเหตุผลที่ผมยังมีชีวิตอยู่
ผมคิดว่าดนตรีคือพลังในการมีชีวิตอยู่
ด้วยรักจากญี่ปุ่น
Still Walking มีโชว์ที่อาโอโมริและโอกินาวะ สองสถานที่ที่มีบทบาทสำคัญในชีวิตคุณ การแสดงในเมืองเหล่านั้นมีความหมายต่างออกไปสำหรับคุณไหม?
อาโอโมริคือที่ที่ผมเกิดและเติบโต ส่วนโอกินาวะคือที่ที่ผมอยู่ตอนนี้ ดังนั้นเวลาแสดงที่นั่น ผมรู้สึกทั้งอุ่นใจและกังวลไปพร้อมกัน
แน่นอนว่าผมอยากทำโชว์ให้ออกมาดี แต่เหนือสิ่งอื่นใด ผมอยากส่งต่อความขอบคุณและความสนุก
ผมจะดีใจมากถ้าคนรอบตัวมาดูโชว์เดี่ยว และคงยอดเยี่ยมถ้าคอนเสิร์ตเหล่านี้สร้างความเชื่อมโยงใหม่กับผู้ฟังได้ด้วย
ถ้าคุณสามารถใช้เวลาสองสามนาทีคุยกับ TORAUMA ที่เขียน “pink elephant” ในปี 2017 โดยที่รู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น คุณจะบอกอะไรเขา?
เหนื่อยมามากนะ!
นายต้องไปโอกินาวะให้ได้
แล้วนายก็จัดการเงินได้แย่มากจริง ๆ เพราะงั้นพอเจอผู้จัดการในอนาคต ให้ยกทุกอย่างให้เขาจัดการทันทีเลย!
จะมีช่วงหนึ่งที่นายต้องทำงานห้าวันต่อสัปดาห์ในที่ที่เปิดตอนเที่ยงคืนและจะปิดเมื่อไหร่ก็ปิด จนถึงตอนนี้ นั่นเป็นช่วงที่หนักที่สุดในชีวิตผม เพราะงั้นเตรียมใจไว้
แต่ที่นั่นนายจะได้ทำเพลงเยอะมากด้วย อย่าลืมขอบคุณคนรอบตัวเด็ดขาด
นายจะได้ไปร่วมในอัลบั้มของ CHOUJI ด้วย
ไปต่อ!
เดินต่อไป
คำตอบนั้นอาจบอกอะไรเกี่ยวกับ TORAUMA ได้มากกว่าสรุปเส้นทางอาชีพที่เรียบร้อยเสียอีก
ไม่มีคำพูดใหญ่โตถึงตัวเขาในวัยหนุ่ม เขาแค่บอกให้ไปโอกินาวะ เลิกพยายามจัดการเงินเอง อดทนกับงานหนัก ทำเพลง และอย่าลืมผู้คนที่ช่วยเหลือมาตลอดทาง
“pink elephant” เปลี่ยนไป เพราะคนที่ร้องมันเปลี่ยนไป ความโดดเดี่ยวที่หล่อหลอมเพลงนี้ไม่ใช่ความจริงในชีวิตประจำวันของเขาอีกแล้ว วันนี้อาโอโมริอยู่เคียงข้างโอกินาวะในชีวิตของเขา เพลงที่ทำไว้เมื่อหลายปีก่อนอาจจู่ ๆ ไปพบผู้ฟังนับล้านคน พ่อครัวที่เหนื่อยล้าซึ่งเขียนเนื้อเพลงก่อนพระอาทิตย์ขึ้น วันหนึ่งอาจยืนอยู่กลางเวทีโชว์เดี่ยวของตัวเองได้
คำเก่า ๆ เหล่านั้นยังเป็นของเขา
และนั่นสำคัญ
ตอนนี้ “pink elephant” ฟังได้แล้วบนแพลตฟอร์มสตรีมมิง ขณะที่แค็ตตาล็อกของ TORAUMA ก็มีอีกหลายเส้นทางให้ฟังต่อ เริ่มจาก « 椿 » (Tsubaki) แล้วเดินต่อผ่าน Sternbergia, Blue frost, Violet Traveler และเพลงที่เขายังคงสร้างต่อจากโอกินาวะ
จากนั้นค่อยกลับมาที่ “pink elephant”
เก้าปีต่อมา ในที่สุดมันก็มีเวลาพอจะตอบตัวเอง