วันที่ 16 พฤศจิกายน 1996 ผมดูรายการ Pop Jam (ポップジャム) ของ NHK เป็นครั้งแรก ตอนนั้นผมอายุ 17 ปี รายการยาว 35 นาที
สามสิบปีต่อมา เอกสารเก็บถาวรระบุรายชื่อแขกรับเชิญ ได้แก่ Sharam Q (シャ乱Q), JUDY AND MARY, Chisato Moritaka (森高千里), GLAY และ D&D ทุกวงและทุกคนเพิ่งออกซิงเกิลในช่วงสามสัปดาห์ก่อนหน้า ความทรงจำของผมสลับรายชื่อไปบ้าง ช่วงหนึ่งผมนึกว่า thee michelle gun elephant มาร่วมรายการตอนแรกที่ผมดู ส่วน Moritaka มาจริง แต่ภาพการแสดงของเธอเลือนรางกว่าคนอื่นมาก
Sharam Q กับ “NICE BOY!”
Sharam Q เพิ่งออก “NICE BOY!” เมื่อสองวันก่อน ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวงนี้เลย และไม่รู้ว่าอีกไม่นาน Tsunku♂ (つんく♂) จะกลายเป็นบุคคลสำคัญในวงการไอดอลญี่ปุ่น สิ่งที่ผมเห็นคือวงดนตรีสีสันจัดจ้านที่เล่นกับทุกขนบ เสื้อผ้า ท่าทาง และบุคลิกของพวกเขาข้ามเส้นระหว่างร็อกกับป๊อป ความเป็นชายกับความเป็นหญิง ความสง่างามกับความเกินพอดี พวกเขาดูสบายใจกับภาพลักษณ์ที่ผมยังตีความไม่ออก และนั่นเองที่ดึงดูดผม จู่ ๆ เพลงญี่ปุ่นก็ดูจะสร้างอะไรประหลาดได้มากกว่าที่กรอบไม่กี่แบบที่ผมรู้จักในฝรั่งเศสบอกไว้
พลังของ JUDY AND MARY
JUDY AND MARY เล่น “Classic” (クラシック) ซึ่งออกเมื่อ 28 ตุลาคม เสียงของ YUKI ทำให้ผมสะดุดทันที ทั้งสูง คม และจำได้ไม่ผิด เธอเปลี่ยนอารมณ์ของประโยคได้ก่อนที่ผมจะเข้าใจสักคำ วงก็มีพลังพลุ่งพล่านแบบเดียวกัน ผมจำรายละเอียดการแสดงไม่มากพอจะเล่าใหม่ แต่จำผลที่มันมีต่อผมได้ ไม่บ่อยนักที่จะเห็นวงที่มีชีวิตชีวาขนาดนี้ทางโทรทัศน์ พวกเขาดูเหมือนเกิดมาเพื่อเล่นด้วยกันบนเวทีนั้น
ความหนักแน่นของ GLAY
GLAY เล่น “a Boy ~Zutto Wasurenai~” (a Boy〜ずっと忘れない〜) ซึ่งเพิ่งออกห้าวันก่อน ผมไม่รู้ยอดขาย ประวัติ หรือชื่อเสียงของวงเลย เสียงของ TERU สไตล์ของวง และความมั่นใจบนเวทีก็เพียงพอแล้ว ผมจำได้ว่าคิดทันทีว่าพวกเขาไม่ธรรมดา เพลงนี้ยังเป็นเพลงปิดรายการด้วย พอออกอากาศจบ เสียงของ TERU ยังติดอยู่ในหัวผม
OLIVIA ที่กำลังจะอายุ 17
D&D ออก “LOVE IS A MELODY” เมื่อ 13 พฤศจิกายน OLIVIA (Olivia Lufkin ซึ่งต่อมาผันตัวเป็นศิลปินเดี่ยว) เป็นคนเด่นของวงสามคน และผมก็ตกหลุมรักเธอทันทีแบบวัยรุ่น ตอนนั้นไม่รู้ว่าเราอายุแทบเท่ากัน ผมอายุครบ 17 มาเกือบสี่เดือนแล้ว ส่วนเธอจะครบ 17 ในวันที่ 9 ธันวาคม เมื่อมองเธอจากฝรั่งเศสผ่านโทรทัศน์ญี่ปุ่น อายุที่ต่างกันไม่กี่เดือนแทบมองไม่เห็นเมื่อเทียบกับระยะห่างระหว่างชีวิตของเรา
การแสดงที่ผมเกือบลืม
คืนนั้น Chisato Moritaka ก็ขึ้นแสดงด้วย น่าจะเป็น “Gin’iro no Yume” (銀色の夢) ซิงเกิลล่าสุดที่ออกเมื่อ 11 พฤศจิกายน การแสดงของเธออยู่ในความทรงจำของผมน้อยกว่าของ Sharam Q, JUDY AND MARY, GLAY หรือ D&D
กว่าสองปีที่อัดรายการ Pop Jam
หลังจากตอนแรก ผมอัด Pop Jam ต่อกว่าสองปี ในฝรั่งเศสเมื่อปี 1996 การอัดรายการช่วยให้ผมกลับมาฟังเพลงและค้นหาข้อมูลศิลปินหลังออกอากาศได้ ทุกตอนมีชื่อใหม่ให้ตามต่อ ภายในครึ่งชั่วโมงผมอาจได้ฟังทั้งวงร็อก วงไอดอล และนักร้องนักแต่งเพลง นั่นคือจุดที่ผมเริ่มเห็นว่าดนตรีสมัยนิยมญี่ปุ่นกว้างแค่ไหน
การสะสมแผ่นเสียง ค้นข้อมูล เขียนบทความ และก่อตั้ง JaME เกิดขึ้นทีหลัง ส่วน J-POP streaming เกิดขึ้นหลังจากนั้นอีกนาน วันที่ 16 พฤศจิกายน 1996 ผมรู้แค่ว่าอยากดูตอนต่อไป