PUFFY wydały 「これが私の生きる道」 (Kore ga Watashi no Ikiru Michi) 7 października 1996 roku.
Był to ich drugi singiel, niespełna pięć miesięcy po 「アジアの純真」 (Asia no Junshin). Utwór napisany, skomponowany i zaaranżowany przez Tamio Okudę został pierwszym numerem jeden PUFFY w Japonii i sprzedał się w około 1,57 miliona egzemplarzy.
Okuda zbudował utwór z elementów kojarzonych z wczesnymi nagraniami The Beatles. Japoński magazyn muzyczny otonano wskazuje na gitarowe frazy przywołujące George’a Harrisona, harmoniczne z “Nowhere Man” oraz brzmienie harmonijki przypominające “Love Me Do”.
Dla mnie utwór nadal definiuje jednak swobodny sposób śpiewania Ami Onuki i Yumi Yoshimury. Trzydzieści lat później tę samą nonszalancję słychać od pierwszych sekund. W ich wykonaniu nic nie brzmi wymuszenie. Jest luźne, niemal od niechcenia, a jednocześnie całkowicie trafione. Ta pozorna łatwość stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech PUFFY.
Jeśli nigdy nie słyszałeś Kore ga Watashi no Ikiru Michi, ta rocznica jest dobrym powodem, by poznać jeden z ważnych punktów odniesienia J-POP lat 90.