5 października 2016 roku 星野源 (Gen Hoshino) wydał swój dziewiąty singiel, 「恋」 (Koi). Sześć dni później TBS rozpoczęło emisję Nigeru wa Haji da ga Yaku ni Tatsu, w którym Hoshino grał Tsuzaki Hiramasa u boku Aragaki Yui.
Koi było motywem przewodnim dramy. Sekwencja końcowa z choreografią MIKIKO szybko stała się znana jako Koi Dance i wyszła daleko poza sam serial.
Skala tego sukcesu może sprawić, że łatwiej pamiętać taniec niż muzykę. Własna opowieść Hoshino o powstaniu Koi ponownie stawia jednak utwór na pierwszym planie.
Znaleźć właściwą prędkość
Przy premierze Koi Hoshino mówił, że podczas pisania rozważał kilka kierunków, m.in. disco, jump blues, soul i jazz.
Żaden nie dawał mu tego, czego szukał.
Chciał muzyki, która wywoła potrzebę ruchu, ale typowy język dance music wydawał mu się zbyt znajomy. Początkowo pracował w tempie około 120–130 BPM, które uważał za szczególnie dobre do tańca, lecz nie znajdował poszukiwanego napięcia.
W wyobraźni dalej podnosił tempo.
Przy około 160 BPM pomysł zadziałał.
Hoshino nazwał rezultat “Motown-core”. Wyobrażał sobie płytę Motown przeznaczoną do odtwarzania z prędkością 33 obrotów, puszczoną przez pomyłkę na 45. Przy tej prędkości beat przestawał brzmieć jak dance music, której chciał uniknąć.
To wyjątkowo konkretny opis. Koi nie zaczęło się od choreografii, która później rozsławiła utwór. Hoshino myślał o fizycznym ruchu już podczas konstruowania piosenki.
Kontynuował też idee rozwijane przy YELLOW DANCER, wydanym rok wcześniej. Hoshino używał określenia “Yellow Music” na swój sposób łączenia wpływów czarnej muzyki amerykańskiej z własnym rozumieniem japońskiego popu. W Koi chciał, by ta tożsamość działała bez potrzeby dodatkowego wyjaśniania.
Koi Dance
Nigeru wa Haji da ga Yaku ni Tatsu nadało tej muzyce bardzo widoczną formę.
MIKIKO stworzyła choreografię zarówno do teledysku Koi, jak i do tańca wykorzystanego w sekwencji końcowej dramy. Hoshino wyjaśniał później, że choreografii telewizyjnej nie uproszczono z myślą o widzach, którzy mogliby ją kopiować. Produkcja zostawiła ją w tej formie, bo uznała ją za interesującą.
Widzowie i tak zaczęli ją kopiować.
Już trzy dni po pierwszym odcinku TBS informowało o wyjątkowym zainteresowaniu i podało, że nagranie tańca przekroczyło milion wyświetleń w ciągu jednego dnia.
Związek obu elementów szybko stał się trudny do rozdzielenia. Koi i taniec krążyły razem zaledwie kilka tygodni po premierze singla.
Utwór z 2016 roku, który zdominował 2017
Drama zakończyła się w grudniu 2016 roku. Koi nie zniknęło wraz z nią.
Dłuższą trajektorię utworu szczególnie dobrze pokazuje Billboard Japan Hot 100.
Koi zakończyło 2017 rok jako numer 1 rocznego zestawienia.
Billboard Japan podał, że w 2017 roku utwór prowadził w pięciu wskaźnikach: radiu, pobraniach, look-upach, Twitterze i wyświetleniach wideo. Już w 2016 roku Koi spędziło pięć tygodni na 1. miejscu tygodniowego Hot 100, a w 2017 dołożyło kolejne sześć.
Dla singla wydanego w październiku 2016 roku ten drugi rok ma znaczenie. Serial telewizyjny dobiegł końca, ale Koi nadal krążyło w radiu, pobraniach, wideo i streamingu.
Dziesiąta rocznica przynosi też powrót utworu na fizycznym nośniku. 5 października Hoshino zapowiedział limitowane 7-calowe wydanie Koi na 28 stycznia 2027 roku, czyli dzień swoich 46. urodzin. “Continues”, pierwotnie zamieszczone na singlu z 2016 roku, trafi na stronę B. Oba utwory zostały na potrzeby tego wydania na nowo zremasterowane pod nadzorem Hoshino.
Dziesięć lat później opis Hoshino z 2016 roku nadal dobrze podpowiada, jak słuchać tego utworu: płyta Motown obracająca się za szybko.
Źródła
Oficjalna strona Gen Hoshino, wpis dyskograficzny *Koi*
Real Sound, wywiad z Gen Hoshino o powstaniu Koi, październik 2016
TBS, *Nigeru wa Haji da ga Yaku ni Tatsu*, raport produkcyjny o Koi Dance, październik 2016
Billboard Japan, roczny Hot 100 2017 i raport o wynikach Koi
Billboard Japan, zapowiedź 7-calowego wydania Koi na 10. rocznicę, październik 2026