福山雅治 (Masaharu Fukuyama) wydaje 超新星 (Chōshinsei) 9 września. To jego trzynasty album studyjny i pierwszy od AKIRA, które ukazało się pięć lat i dziewięć miesięcy wcześniej. Niektóre limitowane edycje zestawiają nowe dzieło z trzydziestoma latami wcześniejszych piosenek. Piętnaście utworów z lat 90. nagrano ponownie z obecnym zespołem Fukuyamy. Kolejnych piętnaście, wydanych między 2000 a 2020 rokiem, otrzymało nowe miksy i remastery bez zastępowania oryginalnych wykonań.
Oba projekty łączy to samo motto: THE LATEST IS THE GREATEST. Fukuyama stawia jasną tezę o teraźniejszości. To wydanie daje słuchaczom wystarczająco dużo materiału, by ją sprawdzić.
Najpierw nowy album
Chōshinsei zawiera 18 utworów z dorobku Fukuyamy od 2021 roku. Kilka z nich powstało do filmów, seriali telewizyjnych lub kampanii reklamowych, m.in. „妖 (Ayakashi)”, „想望 (Sōbō)”, „ひとみ (Hitomi)”, „万有引力 (Ban’yū Inryoku)” i „木星 feat. 稲葉浩志 (Mokusei feat. Kōshi Inaba)”. „ヒトツボシ (Hitotsuboshi)”, pierwotnie wydane przez KOH+, pojawia się tutaj jako autorski cover.
Album otwierają dwa wcześniej niepublikowane utwory: „SUPERNOVA” i „ウシュクベーハー (Ushukubēhā)”. Fortepianowa wersja „拍手喝采 (Hakushu Kassai)” została dodana jako bonus. Oficjalna strona wymienia wszystkie 18 utworów oraz projekty, z którymi były związane.
To rozróżnienie ma znaczenie. Regular Edition zawiera wyłącznie ten album. Materiał retrospektywny należy do dwóch osobnych edycji limitowanych, z których każda łączy Chōshinsei z innym sposobem opracowania katalogu Fukuyamy.
W tym katalogu znajdują się piosenki znane w Japonii kilku pokoleniom: „HELLO”, „Squall”, „桜坂 (Sakurazaka)”, „虹 (Niji)” i „家族になろうよ (Kazoku ni Narō yo)”. Ich obecność zapewnia wydaniu oczywisty potencjał komercyjny. Jednak wykonana praca jest czymś znacznie większym niż złożenie kolejnej kompilacji z istniejących masterów.
Lata 90. wracają do studia
THE LATEST IS THE GREATEST vol.1 zaczyna się od debiutanckiego singla Fukuyamy z 1990 roku, „追憶の雨の中 (Tsuioku no Ame no Naka)”, a następnie prowadzi przez jego katalog utworami „MELODY”, „All My Loving”, „IT’S ONLY LOVE”, „HELLO”, „Message”, „HEAVEN” i „Squall”.
Nie wykorzystano żadnych oryginalnych nagrań. Fukuyama nagrał wszystkie 15 piosenek ponownie podczas studyjnych sesji na żywo z muzykami, którzy towarzyszą mu od lat: Akira Inoue na instrumentach klawiszowych, Hideo Yamaki na perkusji, Kenji Takamizu na basie, Tsuyoshi Kon i Hirokazu Ogura na gitarach, Chieko Kinbara na skrzypcach oraz Takuo Yamamoto na saksofonie. Mizuo Miura, pracujący przy płytach Fukuyamy od 1993 roku, odpowiadał za nagranie i miks. Do wydania dołączono dokument o sesjach. Oficjalna strona podaje pełny skład i listę utworów.
Fukuyama i ci muzycy podchodzą do piosenek z wieloletnim doświadczeniem koncertowym. Tempo, frazowanie i aranżacje mogą zmieniać się na scenie długo po premierze nagrania studyjnego. Ponowne nagranie utworów przenosi to doświadczenie z powrotem do studia.
Przynosi też obecną wersję głosu Fukuyamy. Nie może zaśpiewać „HELLO” ani „Squall” jako człowiek, który nagrał je po raz pierwszy, bo tamtego człowieka już nie ma. Każda zmiana zakresu, sposobu śpiewania czy interpretacji jest częścią projektu.
Oryginalne wersje zachowują coś, czego te sesje nie mogą odtworzyć: dokładny głos, produkcję i warunki swojej epoki. Niosą również wspomnienia słuchaczy, którzy odkrywali je wtedy. Nowe nagrania mają inną rolę. Dokumentują, jak Fukuyama i jego zespół grają te piosenki w 2026 roku.
Czy dzięki temu są lepsze, pozostaje bez odpowiedzi.
Nagrania z lat 2000–2020 są przebudowywane od środka
THE LATEST IS THE GREATEST vol.2 zachowuje istniejące wykonania. Zarejestrowany materiał został ponownie zmiksowany i zremasterowany, zamiast być wykonanym od nowa.
Dziesięć utworów wybrano w głosowaniu słuchaczy, w tym „明日の☆SHOW (Ashita no SHOW)”, „道標 (Michishirube)”, „最愛 (Saiai)”, „Sakurazaka”, „Kazoku ni Narō yo”, „milk tea” i „少年 (Shōnen)”. Fukuyama i jego zespół producencki wybrali pięć kolejnych: „Niji”, „蛍 (Hotaru)”, „KISSして (Kiss Shite)”, „生きてる生きてく (Ikiteru Ikiteku)” oraz instrumentalny „vs. ～知覚と快楽の螺旋～ (vs. — Chikaku to Kairaku no Rasen)”. Ogłoszenie wskazuje, które utwory pochodziły z głosowania, a które dodał zespół Fukuyamy.
Miks określa balans i pozycję głosu oraz instrumentów. Powrót do zarejestrowanych ścieżek pozwala wydobyć jedne szczegóły, ograniczyć inne albo zmienić ciężar aranżacji. Remastering przygotowuje następnie nowy miks do współczesnych formatów i sprzętu odsłuchowego.
Samo wykonanie pozostaje związane z pierwotną sesją. Wokalista słyszany w „Sakurazaka” nie wrócił do studia. Fukuyama zmienia sposób, w jaki tamten głos do nas dociera, zamiast zastępować go swoim głosem w wieku 57 lat.
Oficjalne zapowiedzi nie wyjaśniają, dlaczego katalog podzielono na roku 2000 ani dlaczego każdą z dwóch epok potraktowano inaczej. Może to odzwierciedlać relację Fukuyamy z tymi piosenkami. Znaczenie mogły mieć również kwestie techniczne lub produkcyjne. Oba dyski pokazują, co zrobiono; nie tłumaczą, dlaczego wybrano właśnie tę granicę.
Ta niepewność pozostawia The Latest Is the Greatest tam, gdzie powinno być: jako ambicję Fukuyamy wobec tego wydania, a nie konkluzję podsuniętą przez marketing. Chōshinsei pokazuje muzyka, którym jest dziś. Edycje limitowane stawiają obok niego dawne piosenki. Dopiero kolejne odsłuchanie wersji oryginalnych i tych z 2026 roku pozwala ocenić, co naprawdę się zmieniło.